شما که دلتان حالت چمن را دارد و هر حیوانی در آن می‌چرد ، می‌توانستید آنچه را که من می‌بینم ببینید و صداهایی را که من می‌شنوم بشنوید . یعنی‌ لازم نیست آدم پیغمبر باشد تا بتواند این چیزها را ببیند و یا بشنود ، گاهی غیر پیغمبر هم ، اینها را می‌شنود ، مثل مزیم که می‌شنید .
علی ( ع ) کودک ده ساله‌ای بود که در کوه حرا همراه پیغمبر بود . اولین‌ باری که وحی بر رسول اکرم ( ص ) نازل شد و عالم برای پیغمبر دگرگون شد ، علی ( ع ) همان صداهایی را که پیغمبر از غیب و ملکوت می‌شنید . می‌شنید .
خود علی ( ع ) در نهج البلاغه نقل می‌کند ، می‌گوید : به پیغمبر عرض کردم‌ « یا رسول الله و لقد سمعت رنة الشیطان حین نزول الوحی علیه » صدای ناله‌ شیطان را برای اولین بار که وحی نازل شد ، شنیدم . بعد پیامبر فرمود : « انک تسمع ما اسمع ، وتری ما اری » بله ، آنچه من می‌شنوم تو می‌شنوی و آنچه من می‌بینم تو می‌بینی ، « الا انک لست بنبی » [١] ولی در عین حال‌ تو پیغمبر نیستی .
بنابراین ، تصفیه نفس ، اخلاص ، دور کردن هوی و هوس نه تنها اثرش‌ این است که قلب انسان را صاف می‌کند ، بلکه اثر بیشتر و بالاتری دارد و آن این است که [ به واسطه آن ] علم و حکمت از درون انسان می‌جوشد .

[١] خطبه . ١٩٠