قدرت می‌کند ، عار و ننگش می‌آید که غیبت کند و غیبت را کار دنی‌ها و ضعفا و کاری پست می‌داند . یک انسان قوی حاضر نیست پشت سر مردم غیبت‌ کند و یا غیبت دیگران را بشنود . علی ( ع ) غیبت را مستند به ضعف‌ می‌کند و می‌گوید انسان قوی و مقتدر و یک روح مقتدر هرگز غیبت نمی‌کند .
حتی علی ( ع ) زنا را هم به ضعف تعلیل می‌کند . می‌فرماید : « ما زنی‌ غیور قط » [١] در همه دنیا یک آدمی که یک جو غیرت داشته باشد ، با زنی زنا نکرده و به ناموس مردم خیانت نکرده است ، فقط آدمهای بی‌غیرت‌ زنا می‌کنند . آدم بی‌غیرت ، آدمی است که در خودش هم احساس ضعف می‌کند ، یعنی آدمی که واقعا اگر دیگران هم نسبت به ناموس او کاری کنند ، آنقدرها ککش نمی‌گزد . فقط بی‌غیرتها هستند که زنا می‌کنند ، غیورها هرگز زنا نمی‌کنند : « ما زنی غیور قط » .
ولی آقای نیچه این قدرتها را دیگر نمی‌شناسد . از نظر او قدرت یعنی فقط زور بازو ، یعنی اسلحه ، یعنی آهن داشتن و با آهن به سر دیگری زدن و کوبیدن . مرد برتر از نظر او یعنی یک حیوان گنده ، یک مردی که زور بازویش خیلی زیاد است ولی این آدم از قوت و قدرت روحی اساسا خبر ندارد و چیزی نمی‌داند .
پس در مکتب اسلام بدون شک ، قدرت یک ارزش و یک کمال انسانی و یکی‌ از خطوط چهره انسان کامل است . اسلام ،

[١] نهج‌البلاغه ، حکمت . ٣٠٥