انسان کامل - مطهری، مرتضی - الصفحة ٤٧

اما یکدفعه انسان مثل سعدی البته سعدی در عمل اینطور نبوده ، زبان شعر است می‌گوید : " عبادت به جز خدمت خلق نیست " ، [١] همین یکی است‌ و بس . [ عده‌ای با گفتن این سخن ] می‌خواهند ارزش عبادت را نفی کنند ، ارزش زهد را نفی کنند ، ارزش علم را نفی کنند ، ارزش جهاد را نفی کنند ، این همه ارزشهای عالی و بزرگی را که در اسلام برای انسان وجود دارد ، یکدفعه نفی کنند . می‌گویند : می‌دانید " انسانیت " یعنی چه ؟ یعنی‌ خدمت به خلق خدا . مخصوصا بعضی از این روشنفکرهای امروز خیال می‌کنند به‌ یک منطق خیلی خیلی عالی دست یافته‌اند و اسم آن منطق خیلی عالی را انسانیت و انسان گرائی می‌گذارند . انسان گرائی یعنی چه ؟ [ می‌گویند : ] یعنی خدمت کردن به خلق ، ما به خلق خدا خدمت می‌کنیم . [ می‌گوئیم : ] باید هم به خلق خدا خدمت کرد ، اما خود خلق خدا چه می‌خواهد باشد ؟ فرض‌ کنیم شکم خلق خدا را سیر کردیم و تنشان را پوشاندیم ، تازه ما به یک‌ حیوان خدمت کرده‌ایم . اگر ما برای آنها ارزش بالاتری قائل نباشیم و اصلا همه ارزشها منحصر به خدمت به خلق خدا باشد و نه در خود ما ارزش دیگری‌ وجود داشته باشد و نه در دیگران ارزش دیگری وجود داشته باشد ، تازه خلق‌ خدا می‌شوند مجموعه‌ای از گوسفندها ، مجموعه‌ای از اسبها . شکم یک عده‌ حیوان را سیر کرده‌ایم ، تن یک عده حیوان را پوشانده‌ایم . البته اگر انسان ، شکم حیوانها را هم سیر کند به هر حال کاری کرده است ، ولی آیا حد اعلای انسان این است که در حیوانیت باقی بماند و حد اعلای خدمت من‌ این است که به حیوانهایی