بیدار باشد و به این مجلس و آن مجلس برود و بعد هم عید فطر بیاید ، و با روز آخر شعبان یک ذره هم فرق نکرده باشد ، چنین روزه‌ای برای انسان‌ اثر ندارد . اسلام که نمی‌خواهد همینطور مردم دهانشان را ببندند ، دهانشان‌ را ببندند یا نبندند [ برای اسلام فرق نمی‌کند ] ، نه ، با روزه گرفتن قرار است که انسانها اصلاح شوند . چرا در روایات ما آمده است که بسیاری از روزه‌داران هستند که حظ و بهره آنها از روزه ، جز گرسنگی چیزی نیست ؟ بستن دهان از غذای حلال برای این است که انسان همراه آن سی روز تمرین کند که زبان خود را از گفتار حرام ببندد ، غیبت نکند ، دروغ نگوید ، فحش‌ ندهد . باز این از همان امور معنوی و باطنی و ملکوتی است که زنی آمد خدمت‌ پیغمبر اکرم ( ص ) در حالی که روزه داشت . رسول اکرم شیر یا چیز دیگری‌ به او تعارف کرد و فرمود : بگیر و بخور . گفت : یا رسول الله ! روزه‌ دارم . فرمود : نه ، روزه نداری ، بگیر و بخور . گفت : نه ، یا رسول‌ الله ! روزه دارم . باز رسول اکرم اصرار کرد که بخور گفت : نه ، روزه‌ دارم ، واقعا روزه دارم چون به حساب خودش واقعا روزه داشت ، ولی روزه‌ ظاهری مثل روزه‌های ما فرمود : تو چگونه روزه داری ، حال آنکه گوشت برادر ( یا خواهر ) مؤمنت را یک ساعت پیش خوردی ( غیبت کردی ) ؟ می‌خواهی‌ الان به خودت ارائه دهم که تو گوشت خورده‌ای ؟ قی کن ! یکدفعه قی کرد و لخته‌های گوشت [ از دهانش بیرون آمد ] . انسان روزه بگیرد و غیبت کند ، یعنی دهان جسم خودش را از غذای حلال ببندد و دهان روح خود را برای غذای‌ حرام باز کند . چرا به ما گفته‌اند یک دروغ که انسان بگوید تعفنی از