که وسائل خوشی و سعادتش را به دست می‌آورد . یک کشاورز باید به مزرعه‌ برود و زمین را شخم بزند ، بذر بپاشد و زمین را آباد کند . بعد که محصول‌ روئید ، اگر علف هرزه‌ای پیدا شدو جین کند و بعد درو و سپس خرمن کند .
« الدنیا مزرعةالاخرش » [١] دنیا کشتزار عالم آخرت است . بله ، اگر کشاورز مزرعه را با خانه خود اشتباه کند ، با مقر خود اشتباه کند ، خطا کرده است ، مزرعه را به عنوان مزرعه بودن ، نباید با چیز دیگری اشتباه‌ کند . بازار برای یک بازرگان ، جای کار است ، یعنی جای این است که‌ سرمایه و عمل و تلاشی را برای سود و درآمد بیشتری به کار اندازد و بر آنچه‌ دارد بیفزاید . دنیا هم برای انسان چنین چیزی است . " « الدنیا مزرعة الاخرش » " که برایتان خواندم ، کلام پیغمبر بود و " « الدنیا متجر اولیاء الله » " کلام امیرالمؤمنین است .
شخصی در حضور امیرالمؤمنین شروع کرد به مذمت کردن دنیا . شنیده بود که‌ علی ( ع ) دنیا را مذمت می‌کند . ولی نمی‌فهمید که او [ از چه جنبه‌ای ] دنیا را مذمت می‌کند . او خیال می‌کرد که وقتی علی ( ع ) دنیا را مذمت‌ می‌کند ، مثلا طبیعت را مذمت می‌کند ، نمی‌دانست که او دنیاپرستی را مذمت‌ می‌کند ، او تو را از نظر پرستش دنیا که ضد حق پرستی و حقیقت پرستی است‌ و مساوی با نفی همه ارزشهای انسانی است ، مذمت می‌کند . وقتی آن مرد دنیا را مذمت کرد ، علی ( ع ) که ضد دنیاپرستی است و آن را مذمت می‌کند [ به سختی برآشفت و فرمود ] : « ایها الذام للدنیا ، المغتر بغرورها ، المخدوع باباطیلها ، اتغتر بالدنیا ثم تذمها ؟ انت المتجرم علیها أم هی‌ المتجرمة »

[١] کنوزالحقایق ، متاوی ، باب دال .