بسم الله الرحمن الرحیم الحمدلله رب العالمین ، باری الخلائق اجمعین ، والصلوش والسلام علی‌ عبدالله ورسو له ، و حبیبه و صفیه ، و حافظ سره و مبلغ رسالاته ، سیدنا و نبینا و مولانا أبی القاسم محمد و اله الطیبین الطاهرین المعصومین .
أعوذ بالله من الشیطان الرجیم " « ان الله یأمر بالعدل و الاحسان و ایتاء ذی القربی و ینهی عن‌ الفحشاء و المنکر و البغی یعظکم لعلکم تذکرون »" [١] .
بحث جلسه گذشته ما در موضوع انسان کامل ، در اطراف نظریه مکتب قدرت‌ بود . عرض کردیم که در این مکتب ، کمال منحصرا مساوی با توانائی ، و نقص منحصرا مساوی با عجز و ناتوانی است و حتی نیکی و بد هم با همین‌ مقیاس و معیار سنجیده می‌شود : نیک یعنی توانا ، و نیکی و نیکوئی یعنی‌ توانائی ، و بد یعنی ناتوان ، و بدی یعنی ناتوانی .
فلاسفه معمولا بحثها را براساس " کمال و نقص " و متکلمین براساس " حسن و قبح " توجیه می‌کنند . در این مکتب ، هر دو

[١] سوره نحل ، آیه . ٩٠