( یعنی زور و اسلحه ) داشته باش ، آن که زور دارد نان دارد . اقبال‌ می‌گوید : " آن که آهن است نان دارد " . موسولینی روی اسلحه تکیه می‌کند : هرکه زور مادی دارد ، نان دارد ولی اقبال روی روح و روان تکیه می‌کند و می‌گوید هر کسی که خودش آهن است نان دارد . تعبیر امیرالمؤمنین این بود : « نفس المؤمن اصلب من الصلد » روح مؤمن از سنگ خارا سخت‌تر است .
اقبال می‌گوید روح مؤمن آهن است . مقصود در همه اینها یک چیز است . به‌ هرحال اسلام دعوت به قوت و قدرت می‌کند .
ببینید علی ( ع ) در نهج البلاغه چقدر دعوت به قوت و قدرت کرده است‌ و هرگز ضعف را شایسته جامعه اسلامی نمی‌داند . می‌فرماید : " « فوالله ما غزی قوم قط فی عقر دارهم الا ذلوا » " [١] . یا در جای دیگری می‌فرماید : " « و لا یمنع الضیم الذلیل و لا یدرک الحق الا بالجد » " [٢] هرگز به حق نمی‌توان رسید مگر با جدیت و کوشش ، و هرگز آدم زبون نمی‌توا ند با ظلم مبارزه کند و جلوی ظلم را بگیرد .

" حق " گرفتنی است یا دادنی ؟

فرنگیها می‌گویند : " حق گرفتنی است " . این خودش مسئله‌ای است که‌ آیا حق گرفتنی است یا دادنی ؟ یعنی آیا حق ، چیزی است که انسانها به‌ میل خودشان آن را به ذیحقها می‌دهند یا

[١] خطبه . ٢٧ [٢] نهج‌البلاغه ، خطبه . ٢٩