خود را مکتب محبت می‌نامند ولی چنانکه عرض کردیم در مکتب محبت به‌ جائی رفته‌اند که مکتب آنها را باید " مکتب ضعف " نامید ، یعنی‌ مکتب " ضعف ستائی " است ، نه مکتب محبت . ولی مکتب هندیها را می‌شود مکتب محبت نامید . مکتب محبت چیست ؟ مکتب محبت کمال انسان را مساوی با خدمت به خلق و محبت کردن به مردم‌ می‌داند ، یعنی درست نقطه مقابل مکتب نیچه . هرچه را که نیچه نفی می‌کرد ، اینها نقطه مقابلش را می‌گویند . می‌گویند اساسا انسان کامل یعنی انسانی‌ که خیرش به خلق خدا برسد ، انسانیت یعنی خیر رساندن به خلق . الان هم در مکتبهای فرنگی گواینکه چنانکه عرض کردم خود فرنگیها عملا به این حرف‌ پایبند نیستند وقتی می‌گویند انسانیت و انسانگرائی ، مقصودشان همین خدمت‌ به مردم و محبت به مردم است . مجلات‌و جرائد ما هم وقتی می‌گویند فلان چیز " انسانی است " یا " انسانی نیست " جز این قصد نمی‌کنند [١] .
وقتی می‌گویند فلان چیز انسانی است یعنی از نظر خلق خدا خیرخواهانه است و " انسانی نیست " یعنی به نفع مردم نیست . بنابراین از نظر اینها انسانیت جز خدمت به مردم و خلق خدا چیز دیگری نیست .
گاهی در بین شعرای ما هم تعبیرات مبالغه آمیزی شده است .
مثلا سعدی می‌گوید :

عبادت به جز خدمت خلق نیست

به تسبیح و سجاده و دلق نیست

[١] حال بر حسب قصد آنها می‌گویم ، اما به اینکه اینها هم در عمل جور دیگری هستند کاری ندارم .