ندارید ؟ مردم ! می‌دانید چه باید بکنید ؟ شما اول باید شمشیرهای خودتان‌ را از این خونهای پلید ، سیراب کنید تا آن وقت خودتان سیراب شوید .
بعد جمله‌ای گفت که هیجانی در همه ایجاد کرد ، موت و حیات را از جنبه‌ حماسی و نظامی تعریف کرد : ایهاالناس ! حیات یعنی چه ؟ زندگی یعنی چه‌ ؟ مردن یعنی چه ؟ آیا زندگی یعنی راه رفتن بر روی زمین و غذا خوردن و خوابیدن ؟ آیا مردن یعنی رفتن زیر خاک ؟ خیر ، نه آن ، زندگی است و نه‌ این ، مردن . « فالموت فی حیاتکم مقهورین ، و الحیاش فی موتکم قاهرین » [١] زندگی آن است که بمیرید و پیروز باشید و مردن آن است که زنده‌ باشید و محکوم دیگران . این جمله چقدر حماسی است ! چقدر اوج دارد ! دیگر باید به زور جلوی لشکر علی ( ع ) را نگه داشت . با دو حمله رفتند و معاویه و اصحابش را تا چند کیلومتر آن طرفتر [ از شریعه ] راندند .
شریعه در اختیار اصحاب علی ( ع ) قرار گرفت . جلوی آب را گرفتند و معاویه بی‌آب ماند . [ معاویه کسی را ] برای التماس فرستاد . اصحاب علی‌ ( ع ) گفتند : محال است ، ما که ابتدا نکردیم ، شما چنین کاری کردید و حال ، ما به شما آب نمی‌دهیم ولی علی ( ع ) فرمود : من چنین کاری نمی‌کنم‌ ، این عملی است ناجوانمردانه ، من با دشمن در میدان جنگ روبرو می‌شوم ، من هرگز پیروزی را از راه این گونه تضییقات نمی‌خواهم ، به دست آوردن‌ پیروزی از این راه ، شأن من و شأن هیچ مسلمان عزیز و باکرامتی نیست .
اسم این کار چیست ؟ این را می‌گویند : " مروت " ،

[١] نهج البلاغه ، خطبه . ٥١