رفته ؟ انسانی است که سیر و سلوک کرده و منزل به منزل پیش رفته ؟ بله‌ ، [ چون ] علی ( ع ) می‌گوید : « و تدافعته الابواب الی باب السلامة » از این در به آن در ، می‌رود و در دیگری به روی او باز می‌شود و منزل دیگری [ پشت سر می‌گذارد ] ، تا به دری می‌رسد که به آن " باب السلامه " می‌گویند . به آنجا که برسد ، به نهایت راه رسیده است .
آیا " قرب به حق " درست است ؟ بدون شک . مسلم است که انسان اگر به آنجا برسد ، بین او و خدا حجابی نیست و خدا را با دیده دل می‌بیند .
او دیگر مثل ما نیست [ که لازم باشد برایش اینطور استدلال کنند ] : به‌ آسمان نگاه کنید تا خدا را کشف کنید ، به زمین نگاه کنید تا خدا را کشف‌ کنید ، به برگ درخت نگاه کنید تا خدا را کشف کنید . نه ، دیگر این‌ حرفها نیست . خدا برای او از این برگ درخت و این زمین و آسمان روشنتر است .
مگر امام حسین ( ع ) همین مطلب را نفرموده است : « ایکون لغیرک من‌ الظهور مالیس لک ؟ » [١] شخصی از علی ( ع ) پرسید : آیا خدا را دیده‌ای ؟ فرمود : من اصلا خدایی‌ را که ندیده باشم ، عبادت نکرده‌ام ! بعد برای اینکه او خیال نکند منظور ، دیدن خدا با چشم است که خدا در یک [ جائی ] قرار گرفته باشد ، فرمود : « لا تراه العیون بمشاهدش العیان ، و لکن تدرکه القلوب بحقائق الایمان » [٢] با چشم سر ، او را ندیده‌ام ولی با چشم دل دیده‌ام ، شهودش کرده‌ام .

[١] از فقرات دعای عرفه : [ آیا غیر تو ظهوری دارد که تو نداری ؟ ] [٢] نهج‌البلاغه ، خطبه . ١٧٧