هرچه داشته باشی قابل این است که بفروشی و در مقابل آن [ قیمت معادلش‌ را ] دریافت کنی ولی یک چیز داری که اگر آن را بفروشی ، بهائی در همه‌ جهان برای آن پیدا نمی‌کنی و آن خودت هستی ، یعنی همان نفس و جان و روحت ، اگر روحت را بفروشی و تمام دنیا و مافیها را به تو بدهند ، دیگر برابری نمی‌کند « فانک لن تعتاض بما تبذل من نفسک عوضا » . فرزند بزرگوارش امام صادق ( ع ) می‌فرماید : فقط یک چیز است که می‌شود با جان و نفس و " خود " من برابری کند و آن خداست . جان را می‌توان به‌ خدا فروخت و خدا را گرفت ولی در همه مخلوقات عالم ، و ملک و ملکوت و دنیا و آخرت ، بهائی برای نفس پیدا نمی‌شود . علی ( ع ) در همان نامه می‌فرماید : " « و لا تکن عبد غیرک فقد جعلک‌ الله حرا » " پسرم هرگز بنده دیگری مباش زیرا خدا تو را آزاد آفریده‌ است . یک تعبیر دیگر از نهج‌البلاغه برای شما نقل کنم و به عرایضم خاتمه دهم . علی ( ع ) عبادتها را ارزشیابی می‌کند و این [ تعبیر ] در احادیث زیادی‌ آمده است ، می‌فرماید : مردمی که خدا را عبادت می‌کنند ، سه دسته هستند : بعضی خدا را از ترس ، عبادت می‌کنند ، چون شنیده‌اند جهنم و عذابی هست ، خدا را عبادت می‌کنند که خدا آنها را معذب نکند « فتلک عبادش العبید » حالت اینها حالت برده صفتان است که از ترس اربابشان کار می‌کنند و ارزش دیگری ندارد . بعضی دیگر خدا را به طمع بهشت عبادت می‌کنند چون شنیده‌اند که هر کسی‌ خدا را عبادت کند ، خدا بهشتهائی دارد که