مطلق را نمی‌خواهی ولی اشتباه می‌کنی ، پیامبران آمده‌اند که انسان را از اشتباه بیرون بیاورند .
درد انسان ، آن درد خدایی است که اگر پرده‌های اشتباه از جلو چشمش‌ کنار رود و معشوق خود را پیدا کند ، به صورت همان عبادتهای عاشقانه‌ای‌ درمی‌آید که در علی ( ع ) سراغ داریم .
چرا قرآن می‌گوید : " « الا بذکر الله تطمئن القلوب »" [١] بدانید که منحصرا و منحصرا " « بذکر الله »" که مقدم شده است ، علامت انحصار است با یک چیز قلب بشر آرام می‌گیرد و از اضطراب و دلهره نجات پیدا می‌کند و آن ، یاد خدا و انس با خداست . قرآن می‌گوید اگر بشر خیال کند که با رسیدن به ثروت و رفاه ، به مقام آسایش می‌رسد و از اضطراب و ناراحتی و شکایت بیرون می‌آید ، اشتباه کرده است . قرآن نمی‌گوید نباید دنبال اینها رفت ، می‌گوید اینها را باید تحصیل کرد ، اما اگر خیال کنید اینها هستند که به بشر آسایش و آرامش می‌دهند و وقتی بشر به اینها رسید ، احساس می‌کند که به کمال مطلوب خود نائل شده است ، اشتباه می‌کنید ، منحصرا با یاد خداست که دلها آرامش پیدا می‌کند . بسیاری از مکتبها تکیه‌شان روی [ دور ماندن انسان از اصل خود ] است .
مکتبهای دیگری هستند که تکیه‌شان روی درد انسان است برای خلق خدا ، نه‌ درد انسان برای خدا . حتی بعضی می‌گویند درد انسان برای خدا یعنی چه ؟ ! مثلا در یکی از مجلات ، بحثهایی طرح شده است تحت عنوان " خدا یا انسان‌ " ؟ یکی می‌گوید : " خدا " ،

[١] سوره رعد ، آیه . ٢٨