آدم به دنیا می‌آیند . نه ، آدم بودن به یک سلسله صفات و اخلاق و معانی‌ای‌ است که انسان به موجب آنها انسان است و ارزش و شخصیت پیدا می‌کند . امروزه همین اموری که به انسان ارزش و شخصیت می‌دهند و اگر نباشند انسان‌ با حیوان تفاوتی ندارد ، به نام " ارزشهای انسانی " اصطلاح شده است . در این جلسه ، بحث را در دنباله مطلب جلسه گذشته ادامه می‌دهیم که‌ عرض کردیم انحرافاتی که برای فرد یا جامعه پیدا می‌شود دو نوع است : یکی‌ انحرافاتی است که " ضد ارزش " ها در مقابل ارزشها ایستادگی می‌کنند ، مثل آنجا که ظلم در مقابل عدل ، اختناق و خفقان در مقابل آزادی ، خدانشناسی و بی‌بندوباری در مقابل عبادت و خداپرستی ، و سفاهت و حماقت‌ در مقابل عقل و فهم و حکمت می‌ایستد . ولی شاید بیشترین انحرافات بشر به‌ این شکل نباشد که ضد ارزشها در مقابل ارزشها می‌ایستند ، آنجا که ضد ارزشها در مقابل ارزشها می‌ایستند ، زود شکست می‌خورند . بیشتر انحرافات‌ بشر به این صورت است که همانطور که دریا جزر و مد دارد ، گاهی یک‌ ارزش از ارزشهای بشری رشد سرطان مانندی می‌کند ، بطوریکه ارزشهای دیگر را در خود محو می‌کند مثلا چنانکه عرض کردیم زهد و تقوی یک ارزش است ، یکی‌ از معیارهای انسانیت است ولی گاهی می‌بینید یک فرد ( یا یک جامعه ) آنچنان به زهد گرایش پیدا می‌کند و در زهد محو می‌شود که همه چیز برای او می‌شود " زهد " ، مثل انسانی می‌شود که فقط یک عضوش ( مثلا بینی‌اش ) رشد کند و عضوهای دیگر از رشد باز مانند .