خصلت دوم این تعلقات این است که انسان از ارزشهای خود و ارزشهای‌ انسانی غافل می‌شود و همه توجهش معطوف به ارزشهای آن شی‌ء می‌شود . برای‌ یک آدم پول پرست ، آن چیزهایی که ارزش انسانی است ، ارزش ندارد، اصلا خود او برای خودش ارزش ندارد . شرافت و کرامت در ذهن او نقشی ندارد ، آزادی و آزادگی در ذهن او نقشی ندارد و هر چه هست پول است. ارزشهای پول‌ برای او ارزش است ولی ارزشهای خودش برای خودش ارزش نیست . ارزشهای‌ خودش در نظر او سقوط می‌کند و ارزشهای آن شی‌ء زنده می‌شود . خصلت سوم این است که وابستگی به یک شی‌ء اسارت می‌آورد . وقتی انسان‌ خودش را به یک چیز بست ، قهرا از حرکت و تکامل می‌ایستد چون به آن چیز مثل یک حیوانی که او را به یک درخت یا میخ طویله بسته باشند ، بسته‌ شده است . شما اگر یک انسان و یا حیوان و یا اتومبیل را به یک درخت‌ ببندید ، جریان و حرکت را از آن گرفته‌اید و او را راکد و متوقف کرده‌اید و به تعبیر فارسی امروز ، او را از حالت " شدن " به حالت " بودن " تبدیل کرده‌اید و به تعبیر فلاسفه خودمان حالت " صیرورت " که حالت‌ اصلی اوست از او گرفته می‌شود و تبدیل به حالت " نه صیرورت " و بلکه‌ " کینونت " می‌شود .

" اعتقاد به خدا " از دیدگاه این مکتب

پس جوهر و حقیقت انسان و ارزش ارزشهای انسان و به