ولی پیغمبر توجه به یک نکته دارد . وقتی می‌فرماید [ مثل مؤمنین ] مثل‌ یک پیکر است توجه دارد که پیکر ، روح می‌خواهد . یک روح باید وجود داشته باشد تا همه اعضاء را " او " کرده باشد و بعدا " ما " شده‌ باشند . آیا اگر جسد مرده باشد و شما یک عضو را قطعه قطعه کنید ، سایر اعضاء حس می‌کنند ؟ نه ، چون روح وجود ندارد . این روح است که همه‌ مؤمنین را یکی کرده است . چون اینها در آن روح یکی هستند ، " ما " شده‌اند و با یکدیگر همدردی دارند . آن روح ، ایمان است ، همان " « کلمة سواء بیننا و بینکم »" است . چون مؤمنین ایمان دارند و " « کلمه سواء بیننا و بینکم »" بر آنها حکمفرماست ، " من " های آنها " او " شده‌ است و طبعا همدل و همدرد هستند . اما انسانها بدون " کلمه سواء " اینطور نیستند . پیغمبر فرمود مؤمنین ، یعنی آنها در یک روح شریکند و آنها که " « کلمة سواء بیننا و بینکم » " بر آنها حکمفرماست . سعدی‌ اشتباه کرده که گفته است "

بنی‌آدم اعضای یکدیگرند

" . بنی‌آدم تا آن " « کلمة سواء بیننا و بینکم » " نباشند ، هرگز اعضای یک پیکر نمی‌توانند باشند و نیستند . دروغ است که بنی‌آدم اعضای‌ یکدیگرند . آیا آمریکائیها و ویتنامیها بنی‌آدم هستند یا نیستند ؟ اگر بگوئیم ویتنامیها بنی‌آدمند و آمریکائیها بنی‌آدم نیستند یا بالعکس ، که‌ درست نیست . نه ، هر دو بنی‌آدمند ولی دروغ است که بنی‌آدم اعضای یک‌ پیکرند . بنی‌آدم هرگاه یک روح و یک ایمان بر آنها حاکم شد ، یعنی وقتی‌ که " من " های ایشان در یک " او " حل شد ، در یک ایمان حل شد و " من " برایشان باقی نماند ، با یکدیگر همدردی دارند . در آن وقت است که‌ :

چو عضوی به درد آورد روزگار

دگر عضوها را نماند قرار