زور ، و قدرتهای روانی و روحی را فراموش کرده بود ، در خدمت به خلق هم‌ یک اشتباه بسیار بسیار بزرگی وجود دارد که من در اینجا توضیح می‌دهم . خدمت به خلق یعنی چه ؟ خدمت به چه چیز خلق ؟ حال یک کسی سؤال می‌کند : شما می‌گوئید انسانیت به این است که انسان به خلق خدا خدمت کند . می‌گویم بسیار خوب ، ولی یک توضیحی به من بدهید ، به چه چیز خلق خدا خدمت کنیم ؟ ممکن است بگوئید به شکم خلق خدا ، یعنی خلق خدا گرسنه‌ هستند و به شکمهای آنان باید خدمت کرد . بله ، شک ندارد که انسانهای‌ گرسنه باید سیر شوند . به تن خلق خدا هم باید خدمت کرد ، اگر عریانند باید پوشانده شوند و از سرما و گرما محفوظ بمانند و مسکن داشته باشند ، اگر آزادی ندارند ، آزادی داشته باشند . همه اینها درست است و خدمت به‌ خلق خداست . ولی یک سؤال در اینجا مطرح است : نتیجه نهائی چیست ؟ آیا همین قدر که ما احتیاجی از احتیاجات خلق خدا را برآوردیم ، این عمل ما احسان و خیر است ؟ اگر خود خلق خدا در شرایطی قرار دارند که خودشان به‌ خودشان خدمت نمی‌کنند و خودشان دشمن خودشان هستند ، یعنی از روی نادانی و جهالت جوری عمل می‌کنند که خودشان دشمن درجه اول خودشان هستند و در مسیری‌ قرار گرفته‌اند که نه تنها مسیر سعادتشان نیست ، بلکه مسیر شقاوت آنها و شقاوت بشریت است ، در اینجا باز همین طور چشمهایمان را ببندیم و بگوئیم : به خلق خدا باید خدمت کرد ، ما چه کار داریم ، ما باید شکمها را سیر کنیم ؟ آیا صحیح است که بگوئیم حال چه کار داریم آن که شکمش سیر می‌شود در