با کمال است اما نه اینکه کمال مساوی با قدرت است ، و لهذا حکما و فلاسفه ما ، بعد از آن که در مورد ذات واجب الوجود ثابت می‌کنند که او وجود محض است و وجود محض مساوی با کمال است ، هر چیزی را که مساوی با کمال باشد ، برای ذات خدا با برهان اثبات می‌کنند ، می‌گویند یکی از آن‌ کمالها قدرت است . قدرت ، فی حد ذاته کمال است ، بماهو هو کمال است، همچنانکه علم و اراده و اختیار کمال است و همچنانکه حیات ، کمال است . بنابراین ، در اینکه " قدرت " خود یک کمال برای بشر است نباید تردید کرد . مکتبهای ضعف‌گرا که از ضعف تبلیغ کرده‌اند قطعا اشتباه‌ می‌کنند . ولی مسأله این است که قدرت ، تنها کمال نیست ، همچنانکه در ذات حق تعالی هم قدرت تنها صفت کمالیه نیست . ذات حق صفات کمالیه و اسماء حسنای زیادی دارد . یکی از آن صفات کمالیه ، قدرت و یکی از آن‌ اسماء حسنی " قادر " است نه اینکه صفات کمالیه حق تعالی منحصر در قدرت باشد .

اشکال دوم

اشتباه دوم این مکتب که از اشتباه اول اگر بزرگتر نباشد ، کوچکتر نیست ، اشتباه در خود " قدرت " است . نه تنها کمالها و ارزشهای دیگر در این مکتب نادیده گرفته شده است ، بلکه این مکتب علیرغم ادعائی که‌ می‌کند که طرفدار قدرت است ، خود قدرت را هم خوب نشناخته است . این‌ مکتب ، قدرت را در یک درجه دانسته است و یک درجه از درجات قدرت را شناخته است که همان