خوشحال شدم چون دیدم حسابی نفس دارد کوبیده می‌شود .
مورد سوم هم اینکه روزی در زمستان در جائی بودم . از جای خود بیرون و در زیر آفتاب آمدم . به پوستینم نگاه کردم ، دیدم آنقدر شپش داشت که‌ نفهمیدم پشم زیادتر است یا شپش . این هم یکی از آن مقاماتی بود که خیلی‌ خوشحال شدم .
بله ، اینها مبارزه با نفس است ، جهاد با نفس است ، اما جهاد با نفسی است که اسلام آن را اجازه نمی‌دهد [١] . اساسا اسلام به هیچوجه چنین‌ مجاهده با نفسی را که انسان تن به خواری بدهد و آن دلقک بخواهد مردم را بخنداند ، یعنی یک کار بطالی بکند که اصل کارش خلاف است و توهین کردن‌ او به من خلاف دیگر است قبول ندارد . آیا او بیاید ریشم را با دست‌ بگیرد و مرا این طرف و آن طرف بکشد و من هیچ چیز نگویم و تسلیم او شوم‌ برای اینکه جهاد با نفس است ؟ ! اسلام می‌گوید نفس مؤمن ، عزیز و محترم‌ است ، مؤمن باید از شرافت خود دفاع کند . طبق منطق اسلام بر ابراهیم‌ ادهم واجب بوده که در آنجا در مقابل آن دلقک بایستد و بگوید : فضولی‌ موقوف ! دور شو ! دیگری می‌گوید : شبی یک نفر مرا برای افطاری به خانه اش دعوت کرد .
وقتی در خانه‌اش رفتم ، را هم نداد . یک شب دیگر مرا دعوت کرد ولی باز هم مرا راه نداد و بار دیگر این مطلب تکرار شد . آخر کار گفت : واقعا تعجب می‌کنم ، من سه دفعه تو را دعوت کردم و هر سه دفعه راهت ندادم ولی‌ در عین حال ، هر وقت تو را دعوت می‌کنم

[١] حال دلیل اینکه اجازه نمی دهد را بعد عرض می‌کنم .