در زندان یا چاه گرفتار شده و از چاه باید در بیاید ، این ، فکر اسلامی‌ نیست .
البته اسلام می‌گوید تو برای همیشه نباید در دامن مادر بمانی ، اگر برای‌ همیشه بخواهی در دامن مادر باشی ، یک " بچه ننه " خواهی بود و هرگز مرد میدان نخواهی شد . اگر از طبیعت عروج نکنی و از دامن این مادر برنخیزی و بالا نیائی ، در طبیعت می‌مانی ، یک موجود طبیعی می‌شوی ، " « ثم رددناه اسفل سافلین »" می‌شوی و دیگر " « الا الذین امنوا و عملوا الصالحات »" [١] نیستی ، در اسفل السافلین می‌مانی . اگر انسان در اسفل السافلین که طبیعت است محبوس بماند محبوس به این معنا که از [ حد ] طبیعت ، بالا نرود این در دنیای دیگر برای او جهنم اوست ، « فامه‌ هاویة »[٢] مادرش همان جهنم است . خداوند مولودی را در دامن این‌ مادر ( طبیعت ) متولد کرده که از دامن این مادر بالا برود ، مدرسه برود و مدرسه را طی کند و بالاتر برود . اگر او در این دامن بماند ، برای همیشه‌ در اینجا خواهد ماند . اگر چه این تشبیه خیلی ناقص است ولی چنین شخصی‌ حالت بچه‌ای را دارد که واقعا " بچه ننه " شده است ، یک بچه ننه‌ای که‌ وقتی بیست و پنج ساله هم شده باز باید در بغل مادرش بخوابد و مادرش‌ پستانش را بغل صورتش بگذارد که این آقازاده خوابش ببرد ! این آدم دیگر چه از آب درمی‌آید ! پس انسان در انسان شناسی وجهان شناسی اسلام ، یک مرغ

[١] سوره تین ، آیات ٥ و [٦] [٢] سوره قارعه ، آیه [٩]