سه شبانه روز با یکدیگر خلوت کردند و حرفهایشان را با یکدیگر می‌زدند و جز برای نماز جماعت بیرون نمی‌آمدند . بعد که از هم جدا شدند ، از بوعلی‌ پرسیدند : بوسعید را چگونه دیدی ؟ گفت : آنچه ما می‌دانیم او می‌بیند . از بوسعید پرسیدند : بوعلی را چگونه دیدی ؟ گفت : هرجا که ما رفتیم ، این‌ کور با عصای خودش دنبال ما آمد .
عرفا بیش از اندازه عقل را تحقیر کرده‌اند . حرف من این است : ما اگر منطق قرآن را در یک طرف و منطق عرفان را درباب عقل در طرف دیگر بگذاریم ، اینها با یکدیگر خوب نمی‌خوانند . قرآن خیلی بیشتر از عرفان‌ برای عقل ، احترام و ارزش قائل است و روی عقل و تفکر و حتی استدلالهای‌ خالص عقلی تکیه کرده است .
تمام عرفا اعم از شیعه و سنی سلسله خود را منتهی به علی ( ع ) می‌کنند .
[١] حتی در میان متعصب‌ترین سنیها ، آخر سلسله عرفان منتهی به علی ( ع‌ ) می‌شود . می‌گویند در این شصت هفتاد سلسله‌ای که دارند ، فقط یک سلسله‌ هستند که خود را منتهی به ابوبکر می‌کنند ، بقیه ، همه خود را به علی ( ع‌ ) منتهی می‌کنند . علی ( ع ) که عرفا او را قطب‌العارفین می‌دانند در نهج‌البلاغه آن مخ عرفان که به قول ابن ابی‌الحدید گاهی آنچه را که [ عرفا ] در همه کتابها گفته‌اند ، در چهار سطر بیان کرده است یک‌جا آنچنان‌ فیلسوف می‌شود و استدلالات عقلی فیلسوفانه می‌کند که هیچ فیلسوفی به گردش‌ هم نمی‌رسد ، یعنی علی ( ع ) هرگز عقل را تحقیر نمی‌کند .

[١] حال من به راست یا دروغ بودن این حرف کاری ندارم .