علی ( ع ) در نهج‌البلاغه درباره " اهل الله " می‌گوید : " « یتنسمون‌ بدعائه روح التجاوز » " . [١] اینها کسانی هستند که در حالی که خدا را می‌خوانند و استغفار می‌کنند و غرق در استغفار هستند ، نسیم آمرزش را در درون خود احساس می‌کنند ، یعنی احساس می‌کنند [ که ] آمرزیده شده اند ، نسیم تجاوز را در روح خود احساس می‌کنند . [٢] " تجاوز حق " یعنی‌ گذشت حق از گناهان ، مغفرت حق ، آمرزش حق ) .
علی ( ع ) می‌فرماید : " « ان الله تعالی جعل الذکر جلاء للقلوب ، تسمع‌ به بعد الوقره ، و تبصر به بعد العشوش ، و تنقاد به بعد المعاندش ، و ما برح لله عزت الاؤه فی البرهة بعد البرهة و فی ازمان الفترات عباد ناجاهم‌ فی فکرهم ، و کلمهم فی ذات عقولهم » " [٣] . فقط قسمت اخیرش را برایتان معنی می‌کنم : در هر دوره‌ای [٤] افرادی وجود دارند که در فکر و درون خود ، با خدای خود حرف می‌زنند و از او سخن می‌شنوند « عباد ناجاهم‌ فی فکرهم ، و کلمهم فی ذات عقولهم » ، خدا در فکر و عقلشان با آنها حرف‌ می‌زند .
پس ، این نکته را هم برایتان عرض کردم که در اسلام ، معرفت خدا و حتی‌ ملائکه خدا که وسائط عالم وجودند و معرفت انبیاء و اولیای خدا که به‌ صورت دیگری واسطه فیض حق به سوی ما هستند ، و این معرفت که ما در این‌ دنیا که آمده‌ایم ، برای چه

[١] نهج‌البلاغه ، خطبه . ٢٢ [٢] اینها چیزهائی است که از سطح فکر امثال ما بالاتر است و شاید نتوانیم باور کنیم . [٣] ابتدای همان خطبه . [٤] بنا به گفته علی ( ع ) هیچ دوره‌ای نیست که در آن دوره ، چنین‌ افرادی وجود نداشته باشند . در زمان ما هم وجود دارند .