چشمی که در آن دنیا داشتی ، به درد اینجا نمی‌خورد ، اینجا چشم دیگری لازم‌ است و تو خودت آن چشم دیگر را در دنیا کور کردی ، [ لذا ] اینجا هم کور هستی . « اتتک ایاتنا »نشانه‌های ما در آن دنیا بود ، تو به جای اینکه‌ از روی آن نشانه‌ها ، ما را ببینی و بشناسی و حقیقت را درک کنی ، خودت‌ را در آن دنیا کور کردی و حال که در عالم حقیقت می‌آیی ، کور محشور می‌شوی‌ . در این عالم فقط بینش حقیقی است که مفید است .
در سوره مطففین می‌فرماید : " « کلا انهم عن ربهم یؤمئذ لمحجوبون »" [١] رهاشان کن ! اینها در آن روز ، از خدای خود در پرده و حجابند ، اینها در دنیا باید پرده غفلت را از جلوی چشمشان عقب بزنند و ببینند . معنای‌ ایمان این است : ای انسان ، تو در این دنیا آمده‌ای که چشم تو در همین‌ دنیا آن دنیا را ببیند ، گوش تو در همین دنیا آن دنیا را بشنود .
مکرر گفته‌ام که خیلی خوشوقتم که می‌بینم جوانان ما بالخصوص به نهج‌ البلاغه توجه دارند . اما همه جنبه‌های نهج‌البلاغه را ببینید ، ببینید نهج‌البلاغه راجع به [ چشمها و ] گوشهائی اینچنین ، چگونه سخن می‌گوید .
نهج‌البلاغه برای ایمان ، اصالت قائل است ، نمی‌گوید ارزش ایمان ، فقط ارزش زیربنایی و فکری و اعتقادی است نه اینکه می‌خواهم بگویم زیربنا نیست می‌گوید در عین اینکه ایمان ، ارزش زیربنائی و فکری و اعتقادی دارد ، ارزش اصیل هم دارد .

[٢] سوره مطففین ، آیه . ١٥