ایمان اسلامی ایمانی که در قرآن آمده است یعنی شناخت جهان به طور کلی‌ آنچنانکه هست ، ایمان یعنی شناخت مبدأ جهان ، شناخت جریان جهان ، شناخت نظام جهان و شناخت اینکه جهان به چه نقطه‌ای برمی‌گردد . می‌گویند اینکه در قرآن از ایمان به خدا ، ایمان به ملائکه خدا که وسائط و پله‌های‌ وجود هستند ایمان به مخلوق بودن عالم ، ایمان به اینکه خدا عالم را وانگذاشته و هدایت کرده و از آن جمله بشر را به وسیله انبیاء هدایت‌ نموده و ایمان به اینکه همه چیز از خدا آمده است و به خدا برمی‌گردد که‌ اسمش معاد است سخن به میان آمده ، مقصود همان [ شناخت جهان ] است و چیز دیگری نیست . این حکما در تفاسیر خودشان همیشه ایمان را به صورت‌ معرفت و شناخت و به صورت حکمت تفسیر می‌کنند . می‌گویند ایمان یعنی‌ شناخت ، اما شناختی که یک شناخت فلسفی و یک شناخت حکیمانه است ، نه‌ " شناخت علمی " که شناخت جزئی است . شناخت فلسفی و کلی و حکیمانه‌ یعنی اینکه مبدأ و منتهای جهان و مراتب هستی و جریانهای کلی جهان را کشف کنیم و بدانیم .

مکاتب ضد این مکتب

این مکتب که مکتب عقلیون است در نقطه مقابل خود مکتبهائی را داشته‌ است که همیشه با آن مبارزه می‌کرده‌اند . اولین مکتبی که در جهان اسلام با این مکتب مبارزه کرده است و ضد آن است ، مکتب اشراقیون و مکتب عرفا و مکتب اهل عشق است که