بنابراین مانعی ندارد که انسان به مرحله‌ای از کمال و تربیت برسد که‌ اساسا متجاوزی وجود نداشته باشد ، جنگ مشروعی هم وجود نداشته باشد . [١] بنابراین ، اینکه می‌گویند زندگی تنازع بقاست ، به این معنا که لازمه‌ زندگی جنگ و تنازع است ، حرف درستی نیست .
مطلبی می‌خواهم بگویم [ که شاید برای برخی ناراحت کننده باشد ، چون ] بعضی از جوانان از شنیدن چیزی که برخلاف میلشان باشد ناراحت می‌شوند .
جمله‌ای به امام حسین ( ع ) منسوب شده است که نه معنایش درست است و نه در هیچ کتابی گفته شده که این جمله از امام حسین ( ع ) است و چهل ، پنجاه سال هم بیشتر نیست که در دهانها افتاده است . می‌گویند امام حسین‌ ( ع ) فرموده است : " « ان الحیاش عقیدش و جهاد » " حیات یعنی داشتن‌ یک عقیده و در راه آن عقیده جهاد کردن . نه ، این با فکر فرنگیها جور درمی‌آید که می‌گویند انسان باید یک عقیده‌ای داشته باشد و در راه آن عقیده‌ بجنگد . قرآن از " حق " سخن به میان می‌آورد . جهاد و حیات از نظر قرآن‌ یعنی " حق پرستی " و " جهاد در راه حق " ، نه عقیده ، و جهاد در راه‌ عقیده .

[١] اخیرا که درباره آنچه در اسلام جامعه ایده‌آل معرفی می‌شود یعنی دولت‌ حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه مطالعه می‌کردم ، دیدم چه داستان عجیبی‌ است و چطور یک راه بزرگی برای شناختن جامعه ایده‌آل اسلام است . می‌گوید در آن زمان یصطلح سباع بهائم حتی درندگان با یکدیگر صلح و آشتی می‌کنند و جنگ برای همیشه از بین می‌رود ، یعنی مردم به حدی از کمال می‌رسند که دیگر متجاوزی وجود ندارد تا جنگی وجود داشته باشد .