من آن شمشیر را به هزار درهم ( یا دینار ) خریدم و هزار درهم ( یا دینار ) دادم تا مسمومش کردند و من سمی به این شمشیر خورانیده ام که اگر بر سر همه مردم کوفه هم یکجا وارد می‌شد ، همه را از بین می‌برد . مطمئن باش پدر تو زنده نمی‌ماند .
شگفتیهای علی ( ع ) و معجزه [١] های انسانی او در اینجا ظهور می‌کند .
جزء وصایایش می‌گوید با اسیرتان مدارا کنید . و بعد می‌فرماید : « یا بنی‌ عبدالمطلب لا الفینکم تخوضون دماء المسلمین خوضا ، تقولون قتل امیرالمؤمنین قتل امیرالمؤمنین ، الا لا تقتلن بی الا قاتلی » [٢] اولاد عبدالمطلب ! نکند وقتی که من از دنیا رفتم ، بین مردم بیفتید و بگوئید امیرالمؤمنین شهید شد ، فلان کس محرک بود ، فلان کس دخالت داشت و این‌ و آن را متهم کنید ، نمی‌خواهم دنبال این حرفها بروید ، قاتل من یک نفر است .
به امام حسن ( ع ) فرمود : فرزندم حسن ! بعد از من اختیار او با توست‌ ، می‌خواهی آزادش کنی ، آزاد کن و اگر می‌خواهی قصاص کنی ، توجه داشته‌ باش که او به پدر تو فقط یک ضربه زده است ، به او یک ضربه بزن ، اگر کشته شد ، شد و اگر کشته نشد ، نشد . باز هم سراغ اسیرش را می‌گیرد : آیا به اسیرتان غذا داده‌اید ؟ آیا به او آب داده‌اید ؟ آیا به او رسیدگی‌ کرده‌اید ؟ کاسه‌ای شیر برای مولا می‌آورند ، مقداری می‌نوشد ، می‌گوید باقی را به این مرد بدهید تا

[١] نه معجزه‌ای که برای اثبات حقانیت است ، بلکه معجزه‌ای که‌ بیشتربرای یک عالم ، معجزه است . [٢] نهج‌البلاغه ، نامه . ٤٧