انسان کامل - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٠٧

بخواهد . همین نماز است که به او نیرو داده است ، اگر این نماز نبود ، آن سرباز مجاهد ، مجاهد نبود .
تو او را از اشتباه بیرون بیاور . مگر اسلام نمی‌گوید که این دستورها به‌ یکدیگر وابسته است ؟ آنکه جهاد بر او واجب است ، باید جهاد کند و ماندنش برای نماز در مسجد مدینه حرام است . شرط قبول نماز جهاد است ، و شرط قبول جهاد ، نماز . آنکه شرایط یک مجاهد برایش فراهم است ، بر او واجب است که جهاد کند ، به او بگو که اسلام می‌گوید نماز منهای جهاد باطل است . این نه تنها خیرالعمل نیست ، بلکه شرالعمل است و نماز نیست . نماز اسلام را به او یاد بده . آن نمازی که آدم از جهاد فرار کند و مسجد را انتخاب کند ، نماز اسلام نیست ، نماز اسلام ، خیرالعمل است .
نه اینکه بیائی " حی علی خیرالعمل " را از اذان برداری و خیال کنی این‌ بدآموزی دارد ، چون مسلمانان به جای جهاد ، سراغ نماز می‌روند ! نه ، فکرش را اصلاح کن ، اشتباه را از کله اش بیرون بیاور . چرا چنین حرفی‌ می‌زنی ؟ ! این است که در منطق اسلام و اگر بخواهیم به تعبیر امروز بگوییم ، در نظام ارزشهای اسلامی ارزش ارزشها " عبادت " است ، اما " عبادت‌ اسلامی " ، " عبادت با شرایط " . قرآن به ما گفته است که نماز ، آن‌ وقت نماز است که اثرش هویدا باشد ، اثر خود را نشان دهد . چطور نشان‌ می‌دهد ؟ " « ان الصلوش تنهی عن الفحشاء و المنکر »" [١] خصلت نماز درست ، این است که انسان را از کارهای زشت باز