اینها آمده‌اند ، می‌جنگند و اینها عده‌ای کمتر از صدهزار هستند و در هر دو جبهه دشمنان را شکست می‌دهند . جهاد بار دیگر ارزش خود را ثابت می‌کند و [ مشخص می‌شود ] که وقتی اسلام ، مجاهد می‌پرورد یعنی چه . عمر گفت : وقتی‌ مؤذن در اذان با صدای بلند می‌گوید : " الله اکبر " و بعد شهادتین و " حی علی الصلوش " و " حی علی الفلاح " ( به نماز روبیاور ، به رستگاری‌ روبیاور ) را می‌گوید عیبی ندارد ، اما " حی علی خیرالعمل " ( به بهترین‌ اعمال روبیاور ) [ که معنای آن این است که ] نماز بهترین اعمال است ، روحیه مجاهدین را خراب می‌کند ، چون مجاهدین پیش خود می‌گویند حال که‌ نماز بهترین اعمال است ، ما به جای اینکه برویم در میدان جنگ جهاد کنیم‌ ، در مسجد مدینه می‌مانیم و در جوار قبر پیغمبر ( ص ) نماز می‌خوانیم که‌ بهترین عملهاست . آنها بروند بکشند و خود را به کشتن بدهند ، زخم‌ بردارند ، چشمشان کور شود ، دستشان بریده شود ، پایشان قطع شود ، شکمشان‌ سفره شود ولی ما اینجا راحت در خانه و پیش زن و بچه خود می‌مانیم و چهار رکعت نماز می‌خوانیم و از آنها افضل هستیم . عمر گفت : نه ، این بدآموزی‌ دارد ، مصلحت این است که این عبارت را از اذان برداریم . به جای این‌ جمله بگوئید : " الصلوش خیر من النوم " نماز ، خوب چیزی است ، از خواب بهتر است ، یعنی به جای اینکه بخوابید ، بیائید در مسجد نماز بخوانید . این مرد ( عمر ) آن قدر فکر نکرد که آخر این چند ده هزار سرباز که قطعا تعدادشان به صد هزار نمی‌رسیده با چه قدرتی دارد با دو تا چند صدهزار نفر ، در دو جبهه مختلف می‌جنگد و فاتح می‌شود ؟ این فتح ، فتح چیست ؟ فتح‌ اسلحه است ؟ آیا اسلحه عرب