نظریه دیگر همان نظریه‌ای است که عرض کردیم حکمای ما این نظریه را تأیید می‌کنند که به دو نوع عشق قائل هستند : عشقهای جنسی و جسمانی ، و عشقهای روحانی ، و می‌گویند زمینه عشق روحانی در همه افراد بشر وجود دارد . نظریه سومی وجود دارد که خواسته جمع کند میان دو نظریه ، [ نظریه فروید و نظریه‌ای که به عشق روحانی قائل است ] . فروید ، این روانکاو معروف که‌ همه چیز را ناشی از غریزه جنسی می‌داند علم دوستی را ، خیر را ، فضیلت را ، پرستش را و همه چیز را به طریق اولی عشق را جنسی می‌داند . ولی نظریه‌ او را امروز دیگر قبول نمی‌کنند ، نظریه دیگری پیدا شده است ، آن نظریه‌ دیده است که در " عشق " احیانا کیفیاتی پیدا می‌شود که با جنبه‌های جنسی‌ سازگار نیست یعنی وابسته به غلیان ترشحات جنسی نیست که دائر مدار آن‌ باشد ، چون امر جنسی مثل همان گرسنگی است ، گرسنگی یک حالت طبیعی است‌ ، وقتی که بدن احتیاج به غذا پیدا کند و یک سلسله ترشحات بشود گرسنگی‌ هست و اگر چنین نباشد نیست ، در احتیاج جنسی هم همین طور است ، وقتی‌ که این احتیاج مادی باشد ، در هر حدی که ترشحات باشد هست و اگر نه‌ نیست ، ولی " عشق " تابع این خصوصیات نیست ، از این رو اینطور گفتند که عشق از نظر مبدأ ، جنسی است ولی از نظر منتها و کیفیت ، غیر جنسی‌ است ، یعنی به طور جنسی شروع می‌شود ، اولش شهوت است ولی بعد تغییر کیفیت و تغییر حالت می‌دهد و در نهایت امر تبدیل به یک حالت روحانی‌ می‌شود . ویل دورانت این مورخ معروف فلسفه در کتاب لذات فلسفه بحثی درباره‌ عشق کرده است . او همین نظریه را انتخاب می‌کند و