فطرت - مطهری، مرتضی - الصفحة ٨٣

یعنی علم هم برای ذات خودش مطلوب است و هم [ برای آنکه ] وسیله‌ای‌ است برای حل مشکلات بشر . از آن جهت که علم و کشف حقیقت است مطلوب‌ بالذات است ، و از آن جهت که علم و کشف حقیقت است مطلوب بالذات‌ است ، و از آن جهت که در عین حال قدرت است و توانایی و " توانا بود هر که دانا بود " و وسیله‌ای است برای حل مشکلات زندگی ، مطلوب بالغیر است .
خلاقیت نیز همین طور است . شما [١] در دانش آموزان ، بهتر تجربه‌ کرده‌اید و می‌دانید یک بچه وقتی چیزی را خلق و ایجاد می‌کند چگونه به او سرور و فرح دست می‌دهد و احساس شخصیت به خودش می‌کند . وقتی کاردستی به‌ او می‌دهید که این کاردستی را بساز [ مسرور می‌شود ] . می‌خواهد که یک چیز جدیدی به وجود آورده باشد . به طور کلی ابتکار در هر قسمتی ، خودش خلق‌ است . افرادی را شما می‌گویید اینها ابتکار دارند . مثلا می‌گویید که در کار معلمی ، فلان شخص ابتکار دارد ، یعنی روشی را خلق می‌کند . افراد دیگر ممکن است تابع و مقلد باشند ، یعنی روشهای دیگران را تقلید و پیروی‌ می‌کنند ، ولی بعضی از افراد این قدرت را دارند که می‌توانند روش‌ بیافرینند . به طور کلی در طرحهای اجتماعی ، طرحهای مملکت داری ، طرحهای‌ شهرسازی ، در اموری که مثلا یک شهرداری باید طرح و ابتکار داشته باشد ، در برنامه ریزی‌ها و تألیف کتابها [ برخی مبتکرند و برخی مقلد ] .
می‌بینید خیلی از کتابها صرفا جنبه تقلیدی دارد . مثل معروف ، می‌گویند : " کتابهای چاپی را خطی می‌کنند ، دو مرتبه خطیها را چاپی می‌کنند " یعنی‌ حرفهایی را که از کتابهای چاپی گرفته‌اند می‌نویسند و دوباره می‌دهند به‌ چاپ .