فطرت - مطهری، مرتضی - الصفحة ٦٠

منعکس می‌شود ولو انسانی که اصلا نداند . معده دارد ، مثل بچه . بعد او برای اینکه این احساس خودش را خاموش کند شروع می‌کند به غذا خوردن ، و وقتی غذا خورد دیگر احساس هم از بین می‌رود بلکه یک حالت نفرتی هم پیدا می‌کند . و همین طور است غریزه جنسی . غریزه جنسی تا آنجا که به شهوت‌ مربوط است [١] و تا آنجا که به هورمونهای بدنی و ترشحات غده‌ها مربوط است ، شک ندارد که یک امر غریزی است خواه اسمش را " فطری " بگذارید و خواه نگذارید ، یعنی امری است که اکتسابی نیست و به ساختمان‌ انسان مربوط است . همچنین " خواب " ماهیت خواب هر چه می‌خواهد باشد ، خستگی سلولها یا مسموم شدن سلولها در اثر کار زیاد ، و یا مصرف شدن‌ انرژی که باز بدن باید انرژی بگیرد ، هر چه هست ، بالاخره مربوط به‌ ساختمان جسمانی انسان است . اینها را معمولا می‌گویند " امور غریزی " .
ما فعلا به این امور غریزی یا فطری جسمانی کاری نداریم . اینها از بحث‌ ما خارج است . یک سلسله غرایز یا فطریات است در ناحیه خواستها و میلها که حتی روانشناسی هم اینها را " امور روحی " می‌نامد و لذات ناشی‌ از اینها را هم " لذات روحی " می‌نامد ، مثل میل به فرزند داشتن . میل‌ به فرزند داشتن غیر از غریزه جنسی است که آن مربوط به ارضاء شهوت است‌ . غیر از این ، هر کسی مایل است فرزند داشته باشد ، و لذتی که انسان از داشتن فرزند می‌برد یک لذتی است که شبیه این لذتها نیست یعنی لذت‌ جسمانی نیست و به هیچ