آیه دیگر ، آن آیه معروفی است که به " آیه ذر " معروف شده است : « و اذ اخذ ربک من بنی‌آدم من ظهورهم ذریتهم و اشهدهم علی انفسهم ا لست بربکم قالوا بلی شهدنا ان تقولوا یوم القیمه انا کنا عن هذا غافلین‌ او تقولوا انما اشرک اباؤنا من قبل و کنا ذریه من بعدهم ا فتهلکنا بما فعل المبطلون »[١] .
آیه عجیبی است . تفصیل آیه را بگذارید دو سه قسمت دیگر را بگویم بعد آیه را اندکی مفصل‌تر تفسیر می‌کنم .
آیات دیگری هم در قرآن هست ولی شاید به این صراحت نباشد ، اگر چه‌ صراحت بعضی از آنها کمتر هم نیست ، مثل آیه : « / فی الله شک فاطر السموات و الارض » [٢] . آیا در خدا شکی هست خدای خالق آسمانها و زمین ؟ یعنی در رابطه انسان و خدا [٣] مطلب به گونه‌ای است که جای شک‌ و تردید نیست ، مسأله کأنه استدلالی و نظری نیست که کسی یک نظریه را انتخاب کند ، دیگری نظریه دیگر را انتخاب کند ، بلکه اگر مسأله به‌ صورت صحیحش طرح شود احدی شک نمی‌کند ، پس اگر کسی شک می‌کند مسأله را به صورت صحیح [ طرح نکرده ، ] در غیر خدا شک کرده اسمش را گذاشته خدا ، و یا شک ندارد ، عناد و جحود می‌ورزد . این آیه را هم ما می‌توانیم جزو آیات فطرت بدانیم .
آیه دیگری هست که روی این آیه بحث بیشتری هست ،

[١] اعراف / ١٧٢ و . ١٧٣ [٢] ابراهیم / . ١٠ [٣] چون مسأله ، مسأله خداست ، شک کننده انسان است .