فطرت
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
فطرت - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٥٠
کشف شدنی یعنی اموری که واقعیت دارد . انسان از راه عقل ، علم و استدلال
، آنچه را که واقعیت دارد کشف میکند . ولی ارزشها اموری است که انسان
اینها را خلق میکند و میآفریند ، قبلا وجود ندارد که انسان اینها را کشف
کند ، انسان اینها را خلق میکند .
همه حرفهای اگزیستانسیالیستها در مسأله ارزشها همین است . و لهذا این
اصطلاح هم در ادبیات امروز زیاد آمده است : " انسان ارزشها را میآفریند
" در صورتی که این حرف ، حرف پوچی است ، " انسان ارزش را میآفریند
" یعنی چه ؟ ! معنای این حرف این است که در طبیعت خود ، مثلا ایثار و
اثره [١] ( به قول عربها ) هر دو مساوی است ، عدل و ظلم مساوی است ،
در ذات خود هیچ تفاوتی میان عدل و ظلم نیست ، ولی انسان به عدل ارزش
میدهد ، آنگاه عدل با ظلم فرق میکند ، میشود دارای ارزش . ارزش را
انسان به آن
> - میگویند - مارکسیست با شخصی مصاحبهای داشته و این شخص مدعی است که او متن مصاحبهاش را با تغییراتی منتشر کرده . مقدمهای مینویسد و فحشهای دنیا را به آن مصاحبه کننده میدهد و بعد میگوید من اکنون عین مصاحبه را چاپ میکنم . این کتاب در دو بخش است ، بخش اولش راجع به ارزش حیات و زندگی و تکامل و تقریبا راجع به همین مسأله ارزشهاست ، و بخش دومش راجع به شعر نو . اشکال کننده سؤالات عجیبی میکند . او از اول طرفدار فلسفه پوچی میشود یا لااقل در آنجا از فلسفه پوچی دفاع میکند که همه چیز هیچ است و پوچ ، و زندگی یک راه حل بیشتر ندارد و آن خودکشی است . او پیرو فلسفه خودکشی است . حالا چرا خود جناب خودکشی نمیکند این را دیگر از خودش باید پرسید . این شخص میخواهد که این نظریه را رد کند . کم کم میرسند به همین مسأله ارزشها . در اینجا از منطق اگزیستانسیالیسم پیروی میکند ( چون مارکسیسم در این مسائل نارساست ، خیلی هم نارساست ) و میگوید ارزشها یک سلسله امور آفریدنی هستند نه کشف شدنی . [١] اثره یعنی خود را مقدم داشتن ، ایثار یعنی دیگری را بر خود مقدم داشتن .