مسأله دیگر ، تکامل در روابط انسانها با یکدیگر است ولی مقصود روابط ساختمانی اجتماع است . یعنی چه ؟ یعنی جامعه از نظر تشکیلات ، حکم یک‌ موجود زنده را دارد که هر چه ساده‌تر و بسیطتر است از ارگانیزم کمتری‌ برخوردار است ، حالت وحدت و بساطت بیشتری دارد ، هر چه که تکامل پیدا می‌کند ، از نظر اعضا و اجزا و ارگانها پیچیده‌تر می‌شود ، تقسیم کار بیشتر می‌شود و گسترش این پیچیدگی بیشتر می‌گردد . از این نظر هم بدون شک جامعه بشری تکامل پیدا کرده . به عنوان مثال‌ جامعه امروز ایران و جامعه پنجاه سال پیش ایران را در نظر می‌گیریم . شغلها را در نظر بگیرید ، رشته‌های علمی را در نظر بگیرید ، پستهای اداری‌ را در نظر بگیرید . سابقا این جامعه مثل یک حیوان کوچک ابتدایی بود با اعضایی بسیار کم . می‌بینید روز به روز بر اعضای آن افزوده می‌شود . مثلا از نظر کسب ، یعنی کاری که وسیله مبادله است آنهایی که ابزارها را در اختیار افراد می‌گذارند سابقا اگر کسی انواع شغلها را در همین تهران در نظر می‌گرفت شاید در ده شغل خلاصه می‌شد ، یعنی وضع جامعه بیش از این‌ اقتضا نمی‌کرد . در دهات که می‌رفتید یک مغازه می‌دیدید که آن مغازه در آن‌ واحد هم عطاری است ، هم بقالی ، هم قصابی و هم