به شما گفته باشند که احکام ریاضی مطلق است . احکام ریاضی هم مطلق نیست‌ . خبرنگار کیهان می‌گوید : پروفسور هشترودی ریاضی دان پیر ایران با این منطق که هیچ حکمی مطلق‌ نیست به جنگ نامهربانیها می‌رود و مردم را از تیره‌ها و ملتهای گوناگون‌ به زیر پرچم مهرورزیها می‌خواند و اینکه همه مردم همدیگر را برادر و خواهر بدانند . اینجا من نوشته‌ام : این که می‌گوید هیچ حکمی مطلق نیست ، خود همین حکم‌ که " هیچ حکمی مطلق نیست " حکمی است مطلق یا غیر مطلق ؟ یک وقت ما می‌گوییم هیچ حکمی مطلق نیست مگر این حکم که هیچ حکمی مطلق نیست ، این‌ دیگر مطلق است . در این صورت ، استثنا چرا ؟ اگر بناست هیچ حکمی مطلق‌ نباشد دیگر دلیل ندارد که این یکی استثنا بشود . منطقیین می‌گویند بعضی از قضایا هست که محال است این قضایا به نحو عموم صادق باشد ، حتما استثنا می‌خورد ، مثل اینکه کسی بگوید : " همه گفته‌های من دروغ است " . این‌ نمی‌تواند راست باشد به طوری که همه مصداقهایش راست باشد ، چون اگر همه‌ گفته‌های من دروغ باشد ، از جمله همین گفته من هم باید دروغ باشد . اگر این گفته من دروغ باشد پس باید همه گفته‌های من دروغ نباشد و الا نمی‌شود این دروغ باشد . حال ، از جمله حرفهایی که نمی‌تواند صادق باشد این است که " هیچ حکمی‌ مطلق نیست " ، این اگر بخواهد صادق باشد شامل خودش هم می‌شود . اگر شامل خودش بشود پس خود این هم مطلق