برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٥٤ - نفوذ آيات قرآن در دلهاى مسلمانان

بى‌پايان خود و اسرار درون مردم را كه شناخت آن براى تكميل رهبرى آنها لازم است در اختيار آنان قرار مى‌دهد» (وَ لكِنَّ اللَّهَ يَجْتَبِي مِنْ رُسُلِهِ مَنْ يَشاءُ).

منظور از «مشيت» و خواست خدا، همان «اراده آميخته با حكمت» است يعنى خدا هر كس را شايسته ببيند و حكمتش اقتضا كند، به اسرار غيب آگاه مى‌سازد.

در پايان آيه، خاطر نشان مى‌سازد، اكنون كه ميدان زندگى ميدان آزمايش و جدا سازى پاك از ناپاك و مؤمن از منافق است، پس شما براى اين كه از اين بوته آزمايش، خوب به درآييد «به خدا و پيامبران او ايمان آوريد» (فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَ رُسُلِهِ).

اما تنها به ايمان آوردن اكتفا نمى‌كند و مى‌فرمايد «اگر ايمان بياوريد و تقوا پيشه كنيد، اجر و پاداش بزرگ در انتظار شماست» (وَ إِنْ تُؤْمِنُوا وَ تَتَّقُوا فَلَكُمْ أَجْرٌ عَظِيمٌ).

(آيه ١٨٠))- طوق سنگين اسارت! اين آيه سرنوشت بخيلان را در روز رستاخيز، توضيح مى‌دهد، همانها كه در جمع آورى و حفظ ثروت مى‌كوشند و از انفاق كردن در راه بندگان خدا، خود دارى مى‌كنند.

گر چه در آيه، نامى از زكات و حقوق واجب مالى برده نشده، ولى در روايات اهل بيت عليهم السّلام و گفتار مفسران، آيه به مانعان زكات تخصيص داده شده است.

آيه مى‌گويد: «افرادى كه بخل مى‌ورزند و از آنچه خداوند از فضل خود به آنها داده در راه او نمى‌دهند، تصور نكنند به سود آنهاست، بلكه اين كار به زيان آنها تمام مى‌شود» (وَ لا يَحْسَبَنَّ الَّذِينَ يَبْخَلُونَ بِما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ هُوَ خَيْراً لَهُمْ).

«بلكه (بر خلاف تصور آنها) اين كار به زيان آنها تمام مى‌شود» (بَلْ هُوَ شَرٌّ لَهُمْ).

سپس سرنوشت آنها را در رستاخيز، چنين توصيف مى‌كند: «به زودى در روز قيامت آنچه (اموالى) را كه نسبت به آن بخل ورزيدند، همانند طوقى در گردنشان مى‌افكنند» (سَيُطَوَّقُونَ ما بَخِلُوا بِهِ يَوْمَ الْقِيامَةِ).

اين جمله استفاده مى‌شود، اموالى كه حقوق واجب آن، پرداخت نشده‌