برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٣٩ - انفاق يكى از مهمترين طرق حل مشكل فاصله طبقاتى

صَلْداً لا يَقْدِرُونَ عَلى‌ شَيْ‌ءٍ مِمَّا كَسَبُوا).

اين گونه است اعمال رياكارانه و انفاقهاى آميخته با منت و آزار كه از دلهاى سخت و قساوتمند سر چشمه مى‌گيرد و صاحبانش هيچ بهره‌اى از آن نمى‌برند و تمام زحماتشان بر باد مى‌رود.

و در پايان آيه مى‌فرمايد: «و خداوند گروه كافران را هدايت نمى‌كند» (وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْكافِرِينَ).

اشاره به اين كه خداوند توفيق هدايت را از آنها مى‌گيرد چرا كه با پاى خود، راه كفر و ريا و منت و آزار را پوييدند، و چنين كسانى شايسته هدايت نيستند.

(آيه ٢٦٥)- در اين آيه مثال زيباى ديگرى براى نقطه مقابل اين گروه بيان مى‌كند، آنها كسانى هستند كه در راه خدا از روى ايمان و اخلاص، انفاق مى‌كنند مى‌فرمايد: «و مثل كسانى كه اموال خود را براى خشنودى خدا و استوار كردن (ملكات عالى انسانى) در روح خود انفاق مى‌كنند، همچون باغى است كه در نقطه بلندى باشد، و بارانهاى درشت و پى در پى به آن برسد (و به خاطر بلند بودن مكان، از هواى آزاد و نور آفتاب به حد كافى بهره گيرد و آن چنان رشد و نمو كند كه) ميوه خود را دو چندان دهد» (وَ مَثَلُ الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ وَ تَثْبِيتاً مِنْ أَنْفُسِهِمْ كَمَثَلِ جَنَّةٍ بِرَبْوَةٍ أَصابَها وابِلٌ فَآتَتْ أُكُلَها ضِعْفَيْنِ).

سپس مى‌افزايد: «و اگر باران درشتى بر آن نبارد لا اقل بارانهاى ريز و شبنم بر آن مى‌بارد» و باز هم ميوه و ثمر مى‌دهد و شاداب و باطراوت است‌ (فَإِنْ لَمْ يُصِبْها وابِلٌ فَطَلٌّ).

و در پايان مى‌فرمايد: «خداوند به آنچه انجام مى‌دهيد آگاه است» (وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ).

او مى‌داند آيا انفاق انگيزه الهى دارد يا رياكارانه است، آميخته با منت و آزار است يا محبت و احترام.

(آيه ٢٦٦)- يك مثال جالب ديگر! در اين آيه مثال گوياى ديگرى، براى مسأله انفاق آميخته با ريا كارى و منت و آزار و اين كه چگونه اين كارهاى نكوهيده‌