برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٢٠ - رؤيت خداوند

«رجعت» استدلال كرده و مى‌گويد: يكى از عقايد ما اعتقاد به رجعت است (كه گروهى از انسانهاى پيشين بار ديگر در همين دنيا به زندگى باز مى‌گردند).

و نيز مى‌تواند اين آيه سندى براى مسأله معاد و احياى مردگان در قيامت باشد.

(آيه ٢٤٤)- از اينجا آيات جهاد شروع مى‌شود، نخست مى‌فرمايد: «در راه خدا پيكار كنيد، و بدانيد خداوند شنوا و داناست» سخنان شما را مى‌شنود و از انگيزه‌هاى درونى شما و نيّانتان در امر جهاد آگاه است‌ (وَ قاتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ).

(آيه ٢٤٥)

شأن نزول:

چنين نقل شده كه روزى پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله فرمود: هر كس صدقه‌اى بدهد دو برابر آن در بهشت خواهد داشت، ابو الدحداح انصارى عرض كرد اى رسول خدا من دو باغ دارم اگر يكى از آنها را به عنوان صدقه بدهم دو برابر آن در بهشت خواهم داشت، فرمود: آرى! سپس او باغى را كه بهتر بود به عنوان صدقه به پيامبر صلّى اللّه عليه و آله داد، آيه نازل شد، و صدقه او را دو هزار هزار برابر براى او كرد و اين است معنى‌ «أَضْعافاً كَثِيرَةً».

تفسير:

در اين آيه مى‌فرمايد: «كيست كه به خدا وام نيكويى دهد (و از اموالى كه او بخشيده است در طريق جهاد و در طريق حمايت مستمندان، انفاق كند) تا خداوند آن را براى او، چندين برابر كند» (مَنْ ذَا الَّذِي يُقْرِضُ اللَّهَ قَرْضاً حَسَناً فَيُضاعِفَهُ لَهُ أَضْعافاً كَثِيرَةً).

بنابراين وام دادن به خداوند به معنى انفاقهايى است كه در راه جهاد مى‌شود.

و در پايان آيه مى‌فرمايد: «خداوند (روزى بندگان را) محدود و گسترده مى‌كند و همه شما به سوى او باز مى‌گرديد» (وَ اللَّهُ يَقْبِضُ وَ يَبْصُطُ وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ).

اشاره به اين كه تصور نكنيد انفاق و بخشش، اموال شما را كم مى‌كند زيرا گسترش و محدوديت روزى شما به دست خداست.

چرا تعبير به قرض؟ در چندين آيه از قرآن مجيد در مورد انفاق در راه خدا