ابوجعفر محمد بن سنان الزاهرى نيز از جمله كسانى است كه اختلاف نظر بسيارى درباره وى وجود دارد. بسيارى او را غير قابل اعتماد مى شمارند. در خلاصه علامه، وى فردى ضعيف شمرده شده و رواياتى كه وى به تنهايى نقل مى كند، غير قابل اعتماد دانسته شده است. [١] فضل بن شاذان وى را از جمله دروغگويان مشهور دانسته است و در عين حال، از قول صفوان نقل شده كه محمد بن سنان بارها مى خواست از جمع ياران شيعه خارج شود كه به همت وى در جمع نگه داشته شده است. [٢] مرحوم مجلسى رواياتى را كه ابن سنان در آن است از نظر وجود وى در سلسله روايت غير قابل اعتماد نمى داند و مى گويد: «ضعيف على المشهور بمحمد بن سنان و معتبر عندى» [٣] . محمد بن سنان نيز از راويان پر حديث است و تصحيح و توثيق وى، موجب ورود بسيارى از روايات به قلمرو روايات معتبر مى گردد.

٧. ابان بن ابى عياش

ابو اسماعيل ابان بن فيروز ابى عياش تنها راوى كتاب سليم بن قيس است و بسيارى وضع كتاب سليم را به وى نسبت مى دهند. وى عامى المذهب بود و از راويان ضعيف است. [٤] مرحوم مجلسى وى را قابل اعتماد مى داند و در روايت هايى كه وى در سلسله سند آن است، مى نويسد: «ضعيف على مشهور، معتبر عندى» [٥] . در مبحث اختلاف الحديث ذيل حديث اوّل مى نويسد: «ضعيف على المشهور معتبر عندى و كتاب سليم عندى موجود و ارى فيه ما يورث الظنّ القوى بصحته». [٦]

٨ . موسى بن بكر

وى راوى اى پر روايت است و توثيق خاص ندارد؛ گرچه رواياتى از طريق

[١] خلاصة الأقوال، ص ٣٩٤.[٢] جامع الرواة، ج ٢، ص ١٢٤.[٣] مرآة العقول ح ١، ص ١٠٦ و... .[٤] خلاصة الاقوال، ص ٣٢٥.[٥] مرآة العقول ج ١، ص ١٤٢، ١٤٧ و ١٤٨.[٦] همان، ج ١، ص ٢١٠.