النقى ومشهده بقم ...». [١] يعنى به عقيده شيعه امام بعد از محمد تقى عليه السلام على بن محمد نقى است و قبر او در شهر قم واقع است. كسى كه در معرفى مذاهب و اديان، كتابى تأليف مى كند و درباره ائمه بزرگ ترين مذاهب اسلامى (شيعه) اين چنين نظريه مى دهد و مرقد شريف امام هادى عليه السلام را از سامراى عراق به شهر قم و به ايران منتقل مى كند، نظريه او در مورد آراء و عقايد مختلف و غير معروف داراى چه اعتبار و ارزش علمى خواهد بود؟! قضاوت با جنابعالى است. و جالب اين است كه او عذر اين اشتباه و اشتباهات ديگرش را خواسته و در ذيل همين نظريه چنين مى گويد: «هذا؟ الاثنا عشريه فى زماننا». شما خواننده عزيز از اين جمله چه مى فهميد؟ مگر شيعه در هر زمان داراى عقيده خاصى بوده است؟ مفهوم ظاهرى اين جمله اين است كه من در حال حاضر كه با مردم عادى و افراد كوچه و بازار گفتگو مى كنم، درباره عقيده شيعه چنين نظريه مى دهند كه مدفن امام دهم آنان در شهر قم قرار گرفته است. و لابد اگر در ميان عده ديگر چنين مى گفتند كه امام يازدهم شيعيان در شيراز است شهرستانى هم مى نوشت: وبعده الحسن العسكرى ومشهده بشيراز!! خلاصه اين كه: اولاً بدبينى شيعه نسبت به همه صحابه نه تنها از نظر دلائل نقلى مردود و بى اعتبار است بلكه از نظر عقلى نيز يك موضوع متناقض و غيرقابل قبول است. و ثانيا: اصلاً شخصى به نام ابوكامل و گروهى به نام «كامليه» كه داراى عقيده مورد بحث باشد وجود نداشته بلكه چنين گروه و چنين عقيده ساخته و پرداخته خيال و انديشه فردى متعصب به نام «ابومنصور» بوده است.

[١] ملل و نحل، چاپ مصر، جلد ١، صفحه ٢٨٠ ـ ٢٨١.[٢] سوره احزاب، آيه ٧٠ ـ ٧١.