١٥٧٩٨.الإمامُ عليٌّ عليه السلام : قالَ رسولُ اللّه صلى الله عليه و آله : إنّ اللّه َ حَرَّمَ الجَنَّةَ على كُلِّ فَحّاشٍ بَذِيءٍ، قَليلِ الحَياءِ، لا يُبالِي ما قالَ و لا ما قيلَ لَهُ ؛ فإنّكَ إن فَتَّشتَهُ لم تَجِدْهُ إلاّ لِغَيَّةٍ [٧] أو شِركِ شيطانٍ ، فقيلَ : يا رسولَ اللّه ِ، و في الناسِ شِركُ شَيطانٍ ؟ فقالَ رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : أ ما تَقرَأُ قولَ اللّه ِ عَزَّ و جلَّ: «و شارِكْهُم في الأموالِ و الأولادِ» [٨] ؟! [٩]

١٥٧٩٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اگر فُحش (زشتى در گفتار و كردار) مخلوقى بود، هر آينه بدترين مخلوقات خدا بود.

١٥٧٩٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اگر فحش تجسّم يابد، بى گمان بد تركيب خواهد بود.

١٥٧٩٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ درباره آيه «عُتُلٍّ بَعدَ ذلكَ زَنيمٍ» ـفرمود : يعنى زشت گوىِ زشت كردارِ فرومايه.

١٥٧٩٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ نيز درباره همان آيه ـفرمود : «عتلّ»، يعنى هر شكمْ فراخِ خشنِ پرخورِ پر آشامِ آزمند به مال و ثروت و خسيس.

١٥٧٩٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : يكى از بدترين بندگان خدا كسى است كه، به سبب بد زبانى و دشنام گوييش، همنشينى با او ناخوشايند باشد.

١٥٧٩٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : از بدترين مردمان كسى است كه مردم از ترس ناسزاگويى او، وى را ترك كنند.

١٥٧٩٨.امام على عليه السلام : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود : خداوند بهشت را بر هر فحّاش بد زبان بى شرمى كه باكى ندارد چه گويد و چه شنود، حرام كرده است؛ زيرا اگر وارسى كنى خواهى يافت كه يا زنا زاده است يا شيطان در نطفه او شريك بوده است. عرض شد. اى پيامبر خدا! آيا شيطان در مردم هم شريك مى شود؟ فرمود : آرى، مگر اين سخن خداوند عزّ و جلّ را نخوانده اى كه : «و در اموال و فرزندان ايشان شريك شو»؟

[١] كنز العمّال : ٨٠٩٧.[٢] الكافي : ٢/٣٢٤/٦.[٣] الدرّ المنثور : ٨/٢٤٨.[٤] الدرّ المنثور : ٨/٢٤٩.[٥] الكافي : ٢/٣٢٥/٨.[٦] كنز العمّال : ٨٠٨٢.[٧] لغية شيطان : أي شرك شيطان أو مخلوق من زنا (مجمع البحرين : ٢/١٣٤٣) .[٨] الإسراء : ٦٤ .[٩] الكافي : ٢/٣٢٣/٣.