ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ٣١٨
٣٢٣٥
القَذفُ
الكتاب :
إِنَّ الَّذِينَ جَاؤُوا بِالاْءِفْكِ عُصْبَةٌ مِنكُمْ لاَ تَحْسَبُوهُ شَرّا لَكُمْ بَلْ هُوَ خَيْرٌ لَكُمْ لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ ما اكْتَسَبَ مِنَ الإِثْمِ وَ الَّذِي تَوَلَّى كِبْرَهُ مِنْهُمْ لَهُ عَذَابٌ عَظِيمٌ» . [١]
وَ الَّذِينَ يَرْمُونَ الْمُحْصَناتِ ثُمَّ لَمْ يَأْتُوا بِأَرْبَعَةِ شُهَدَاءَ فَاجْلِدُوهُمْ ثَمانِينَ جَلْدَةً و لاَ تَقْبَلُوا لَهُمْ شَهادَةً أَبَدا وَ أُولـئِكَ هُمُ الْفاسِقُونَ» . [٢]
الحديث :
١٦٥٥٤.رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : قَذفُ مُحصَنَةٍ يُحبِطُ عِبادَةَ مِئةِ سَنةٍ . [٣]
١٦٥٥٥.عنه صلى الله عليه و آله : إذا قال الرجُلُ للرجُلِ : يا يَهوديُّ ! فَاضرِبُوهُ عِشرينَ ، و إذا قالَ : يا مُخَنَّثُ ! فاضرِبوهُ عِشرينَ . [٤]
١٦٥٥٦.الإمامُ عليٌّ عليه السلام : مِن الكبائرِ : الشِّركُ باللّه ِ تعالى... و رَميُ المُحصَناتِ الغافِلاتِ المُؤمِناتِ . [٥]
٣٢٣٥
بهتان
قرآن:
«در حقيقت كسانى كه آن بهتان (داستان افك) را [در ميان ]آوردند، دسته اى از شما بودند. آن (بهتان) را شرّى براى خود تصور مكنيد، بلكه براى شما در آن مصلحتى [بوده] است. براى هر مردى از آنان [كه در اين كار دست داشته است ]همان گناهى است كه مرتكب شده است و آن كس از ايشان كه قسمت عمده آن را به گردن گرفته است، عذابى سخت خواهد داشت».
«و كسانى كه به زنان شوهردار نسبت زنا مى دهند، سپس چهار گواه نمى آورند، هشتاد تازيانه به آنان بزنيد. و هيچ گاه شهادتى از آنها نپذيريد و اينانند كه خود فاسقانند».
حديث :
١٦٥٥٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : تهمت زدن به زن شوهردار (پاكدامن)، عبادت صد ساله را بر باد مى دهد.
١٦٥٥٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اگر مردى به ديگرى بگويد: اى يهودى، بيست تازيانه به او بزنيد و اگر بگويد: اى مخنّث ، او را هم بيست تازيانه بزنيد.
١٦٥٥٦.امام على عليه السلام : از گناهان كبيره است: [شرك به خدا ]... و تهمت زنا زدن به زنان پاكدامن مؤمن.
[١] النور : ١١.[٢] النور : ٤.[٣] عوالي اللآلي : ٣/٥٦١/٥٧ .[٤] كنز العمّال : ١٣٣٦٢.[٥] دعائم الإسلام : ٢/٤٥٧/١٦١١ .