١٦٢١٩.الإمامُ عليٌّ عليه السلام : لا تُحَقِّروا ضُعفاءَ إخوانِكُم ؛ فإنّهُ مَنِ احتَقَرَ مُؤمِنا لم يَجمَعِ اللّه ُ عَزَّ و جلَّ بينهما في الجنّةِ إلاّ أن يتوبَ . [١]

١٦٢٢٠.الإمامُ الباقرُ عليه السلام : قال اللّه ُ تعالى لموسى عليه السلام : يا موسى ! لا تَستَذِلَّ الفقيرَ ، و لا تَغبِطِ الغَنيَّ بالشيءِ اليسيرِ . [٢]

١٦٢٢١.الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : مَن حَقَّرَ مؤمنا مِسكينا لم يَزَلِ اللّه ُ لَهُ حاقِرا ماقِتا حتّى يَرجِعَ عن مَحقَرَتِهِ إيّاهُ . [٣]

١٦٢٢٢.الإمامُ الرِّضا عليه السلام : مَن لَقِيَ فقيرا مُسلِما فَسَلَّمَ علَيهِ خِلافَ سَلامِهِ علَى الغَنيِّ ، لَقِيَ اللّه َ عَزَّ و جلَّ يَومَ القِيامَةِ و هُو علَيهِ غَضبانُ . [٤]

١٦٢١٨.بحار الأنوار : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود : بدانيد كه هر كس مسلمان فقيرى را خفيف شمارد، حقّ خدا را خفيف شمرده است و خداوند در روز قيامت او را خفيف كند، مگر اين كه توبه نمايد. و فرمود: هر كس مسلمان فقيرى را گرامى دارد، روز قيامت در حالى خدا را ديدار كند كه از او راضى است.

١٦٢١٩.امام على عليه السلام : برادران تهيدست خود را تحقير نكنيد ؛ زيرا هر كس مؤمنى را حقير شمارد، خداوند عزّ و جلّ ميان آن دو در بهشت جمع نكند، مگر اين كه توبه نمايد.

١٦٢٢٠.امام باقر عليه السلام : خداوند متعال به موسى عليه السلام فرمود: اى موسى ! فقير را خوار مشمار و به حال توانگر، به سبب اندك چيزى كه دارد، غبطه مخور.

١٦٢٢١.امام صادق عليه السلام : هر كس مؤمن مستمندى را تحقير كند، خداوند همواره به او با ديده حقارت و خشم بنگرد تا اين كه از نظر تحقيرآميز خود نسبت به آن مؤمن دست بردارد.

١٦٢٢٢.امام رضا عليه السلام : هر كس با مسلمانى فقير رو به رو شود و به او سلامى متفاوت با سلامى كند كه به ثروتمند مى كند، روز قيامت خداوند عزّ و جلّ را ديدار كند در حالى كه خدا از او در خشم است.

[١] الخصال : ٦١٤/١٠ .[٢] بحار الأنوار : ٧٢/٤٣/٤٩.[٣] بحار الأنوار : ٧٢/٥٢/٧٨ .[٤] الأمالي للصدوق : ٥٢٧/٧١٤.