١٥٩٤٠.الإمامُ عليٌّ عليه السلام : إنّ اللّه َ تعالى فَرَضَ على أئمّةِ العَدلِ (الحقِّ) أن يُقَدِّرُوا أنفُسَهُم بِضَعَفَةِ الناسِ ، كيلا يَتَبيَّغَ بالفَقيرِ فَقرُهُ . [٢]

١٥٩٤١.عنه عليه السلام : إنّ اللّه َ سبحانَهُ فَرَضَ في أموالِ الأغنياءِ أقواتَ الفُقَراءِ ، فما جاعَ فَقيرٌ إلاّ بما مُتِّعَ بهِ غَنيٌّ . [٣]

١٥٩٣٩.امام على عليه السلام : اگر با پرداختن به فضيلت مستحبات از به جا آوردن فرايض باز مانى، هرگز آن فضيلتى كه به دست مى آورى با [گناه] آن فريضه اى كه ضايعش مى كنى برابرى نمى كند.

٣١٤٤

آنچه خداوند سبحان بر مردم فرض كرده است

١٥٩٤٠.امام على عليه السلام : خداوند متعال بر پيشوايان عدل (حق) فرض كرده است كه خود را با مردم تهيدست برابر سازند، تا فقر فقير او را برنياشوبد.

١٥٩٤١.امام على عليه السلام : خداوند سبحان خوراك تهيدستان را در اموال توانگران واجب فرموده است. بنا بر اين، هيچ فقيرى گرسنه نماند مگر بدان سبب كه توانگر از حقّ او بهره مند شد.

[١] غرر الحكم : ٣٧٩٣.[٢] نهج البلاغة : الخطبة ٢٠٩.[٣] نهج البلاغة : الحكمة ٣٢٨.