ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ١٠٢

١٥٩٣١.عنه عليه السلام ـ مِن كتابِهِ للأشتَرِ لمّا وَلاّهُ مِصرَ ـ: و لْيَكُنْ في خاصَّةِ ما تُخلِصُ بهِ للّه ِِ دِينَكَ : إقامَةُ فَرائضِهِ التي هِي لَهُ خاصَّةً ، فَأعطِ اللّه َ مِن بَدَنِكَ في لَيلِكَ و نَهارِكَ ، و وَفِّ ما تَقَرَّبتَ بهِ إلَى اللّه ِ مِن ذلكَ كامِلاً غيرَ مَثلُومٍ و لا مَنقوصٍ ، بالِغا مِن بَدَنِكَ ما بَلَغَ . [١]

١٥٩٣٢.عنه عليه السلام : اُخرُجُوا إلَى اللّه ِ بما افتَرَضَ علَيكُم مِن حَقِّهِ ، و بَيَّنَ لَكُم مِن وَظائفِهِ . [٢]

١٥٩٣٣.عنه عليه السلام : أوَّهْ على إخوانِيَ الذينَ تَلَوُا القُرآنَ فَأحكَمُوهُ ، و تَدَبَّرُوا الفَرضَ فَأقامُوهُ ، أحيَوا السُّنَّةَ و أماتُوا البِدعَةَ . [٣]

١٥٩٣٤.الإمامُ الحسنُ عليه السلام : إنّ اللّه َ عَزَّ و جلَّ بِمَنِّهِ و رَحمَتِهِ لَمّا فَرَضَ عَليكُمُ الفَرائضَ لم يَفرِضْ علَيكُم لِحاجَةٍ مِنهُ إلَيهِ ، بَل رَحمَةً مِنهُ إلَيكُم (علَيكُم) لا إلهَ إلاّ هُو ، لِيَميزَ الخَبيثَ مِن الطَّيِّبِ ، و لِيَبتَلِيَ ما في صُدورِكُم ، و لِيُمَحِّصَ ما في قُلوبِكُم . [٤]

١٥٩٣١.امام على عليه السلام ـ در فرمان حكومت مصر به مالك اشتر ـنوشت : بايد در ميان كارهاى خاصّى كه به وسيله آنها نيّت را براى خدا خالص مى گردانى، بر پا داشتن فرايض او باشد كه مخصوص خداوند است. پس، در شب و روزِ خود بهره اى از بدن خود را براى خدا قرار بده و اين فرايض را كه با آنها به خدا نزديك مى شوى به طور كامل و بى هيچ عيب و نقصى ادا كن، اگر چه [در اين راه] تنت بفرسايد.

١٥٩٣٢.امام على عليه السلام : با انجام دادن آنچه خدا از حقّ خويش بر شما واجب كرده و وظايفى كه براى شما بيان فرموده است، به سوى خدا رهسپار شويد.

١٥٩٣٣.امام على عليه السلام : دريغا از آن برادران من كه قرآن را خواندند و آن را نيك به كار بستند و در فرايض تدبّر كردند و آنها را بر پا داشتند. سنّت [پيامبر] را زنده ساختند و بدعت را ميراندند.

١٥٩٣٤.امام حسن عليه السلام : خداوند عزّ و جلّ چون از روى كرم و رحمت خود فرايض را بر شما واجب ساخت نه بدان سبب بود كه به شما نياز داشت، بلكه از سر مهر و رحمت آن خداوند يگانه به شما بود، تا ناپاك را از پاك جدا سازد و آنچه را در سينه هاى شماست، بيازمايد و آنچه را در دلهاى شماست، ناب و خالص گرداند.