وَ قالَتِ الْيَهُودُ يَدُ اللّه ِ مَغْلُولَةٌ ... كُلَّما أَوْقَدُوا نارا لِلْحَرْبِ أطْفَأَها اللّه ُ وَ يَسْعَوْنَ فِي الْأرْضِ فَسادا وَ اللّه ُ لا يُحِبُّ المُفْسِدِينَ» . [٢]

٤ ـ قَومُ هودٍ

أ لَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعادٍ * إرَمَ ذاتِ الْعِمادِ * الَّتِي لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُها فِي الْبِلادِ * وَ ثَمُودَ الَّذِينَ جابُوا الصَّخْرَ بِالْوادِ * وَ فِرْعَوْنَ ذِي الْأوْتادِ * الَّذِينَ طَغَوا فِي الْبِلادِ * فَأَكْثَرُوا فِيها الْفَسادَ» . [٣]

(انظر) الشعراء : ١٣٣ ـ ١٤٠.

٥ ـ قومُ صالحٍ

وَ اذْكُرُوا إذْ جَعَلَكُمْ خُلَفاءَ مِنْ بَعْدِ عادٍ وَ بَوَّأكُمْ فِي الأرْضِ تَتَّخِذُونَ مِنْ سُهُولِها قُصُورا وَ تَنْحِتُونَ الْجِبالَ بُيُوتا فَاذْكُرُوا آلاءَ اللّه ِ و لا تَعْثَوْا فِي الْأرْضِ مُفْسِدينَ» . [٤]

(انظر) الأعراف : ٧٣ ـ ٧٩ ، النمل : ٤٥ ـ ٥٣، الشعراء : ١٤١ ـ ١٥٩.

٣ ـ بنى اسرائيل

«و در كتاب آسمانى [شان] به فرزندان اسرائيل خبر داديم كه قطعاً دوبار در زمين فساد خواهيد كرد و قطعاً به سركشى بسيار بزرگى بر خواهيد خاست».

«و يهود گفتند: دست خدا بسته است ... هر بار كه آتش جنگى را برافروختند خدا آن را خاموش ساخت. و در زمين براى فساد مى كوشند و خدا مفسدان را دوست نمى دارد».

٤ ـ قوم هود

«مگر ندانسته اى كه پروردگارت با عاد چه كرد؟ با عمارتهاى ستون دارِ اِرم كه مانندشان در شهرها ساخته نشده بود؟ و با ثمود، همانان كه در درّهْ تخته سنگها را مى بريدند؟ و با فرعون، صاحب خرگاهها (بناهاى بلند)؟ همانان كه در شهرها سر به طغيان برداشتند و در آنها بسيار تبهكارى كردند؟».

٥ ـ قوم صالح

«و به ياد آوريد هنگامى را كه شما را پس از [قوم ]عاد جانشينان [آنان] گردانيد و در زمين به شما جاى [مناسب ]داد. در دشتهاى آن [براى خود] كاخهايى اختيار مى كرديد و از كوهها خانه هايى [زمستانى ]مى تراشيديد. پس نعمتهاى خدا را به ياد آوريد و در زمين سر به فساد بر مداريد».

[١] الإسراء : ٤.[٢] المائدة : ٦٤.[٣] الفجر : ٦ ـ ١٢.[٤] الأعراف : ٧٤.