١٥٩٩٢.عنه عليه السلام ـ لأصحابِهِ فيما يُخبِرُ عن غَلَبةِ جَيشِ معاويةَ: إنّي و اللّه ِ لَأظُنُّ أنَّ هؤلاءِ القَومَ سَيُدالُونَ مِنكُم باجتِماعِهِم على باطِلِهِم ، و تَفَرُّقِكُم عن حَقِّكُم ، و بِمَعصِيَتِكُم إمامَكُم في الحَقِّ ، و طاعَتِهِم إمامَهُم في الباطِلِ ، و بِأدائهِمُ الأمانَةَ إلى صاحِبِهِم و خيانَتِكُم ، و بصَلاحِهِم في بِلادِهِم و فَسادِكُم . [٢]

(انظر) الاختلاف : باب ١٠٥٧ ـ ١٠٥٩.

٣ ـ الاستِواءُ في الدرجات

الكتاب :

أَ هُمْ يَقْسِمُونَ رَحْمَةَ رَبِّكَ نَحْنُ قَسَمْنا بَيْنَهُمْ مَعِيشَتَهُمْ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ رَفَعْنا بَعْضَهُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجاتٍ لِيَتَّخِذَ بَعْضُهُمْ بَعْضا سُخْرِيّا وَ رَحْمَةُ رَبِّكَ خَيْرٌ مِمَّا يَجْمَعُونَ» . [٣]

الحديث :

١٥٩٩٣.الإمامُ عليٌّ عليه السلام : لا يَزالُ الناسُ بخَيرٍ ما تَفاوَتُوا ، فإذا استَوَوا هَلَكُوا . [٤]

١٥٩٩١.امام على عليه السلام : سوگند به خدا كه هيچ امّتى پس از پيامبر خود دچار اختلاف نشد، جز آن كه باطل آن بر حقّ آن چيره گشت مگر اين كه خدا نخواست.

١٥٩٩٢.امام على عليه السلام ـ آنجا كه از چيره شدن سپاه معاويه به ياران خود خبفرمود: سوگند به خدا كه گمان مى كنم اين جماعت بزودى بر شما چيره شوند؛ زيرا آنان بر باطل خود همداستانند و شما با آنكه بر حقّيد پراكنده و نا همدل. شما از پيشواى حقّ خود نافرمانى مى كنيد و آنها از پيشواى باطل خويش فرمان مى برند. آنان نسبت به پيشواى خود امانتدارند و شما خيانتكار. آنان در سرزمينشان درستكارند، حال آنكه شما فساد و تباهى مى آفرينيد.

٣ ـ برابرى در مراتب

قرآن:

«آيا آنانند كه رحمت پروردگارت را تقسيم مى كنند؟ ما [وسايل] معاش آنان را در زندگى دنيا ميانشان تقسيم كرده ايم و برخى از آنان را از [نظر] درجات بالاتر از بعضى [ديگر] قرار داده ايم، تا بعضى از آنها بعضى [ديگر] را به خدمت گيرند. و رحمت پروردگار تو از آنچه آنان مى اندوزند بهتر است».

حديث :

١٥٩٩٣.امام على عليه السلام : مردم تا زمانى كه [در جايگاه هاى اجتماعى ]گونه گون باشند پيوسته در خير و خوبى به سر خواهند برد و هرگاه برابر شوند نابود گردند.

[١] الأمالي للمفيد : ٢٣٥/٥.[٢] نهج البلاغة : الخطبة ٢٥.[٣] الزخرف : ٣٢.[٤] عيون أخبار الرِّضا : ٢/٥٣/٢٠٤ .