١٦٥٢٩.الإمامُ عليٌّ عليه السلام ـ لَمّا سَألَهُ رجُلٌ بعدَ انصِرافِهِ مِن صِفِّين: ما عَلَوتُم تَلعَةً و لا هَبَطتُم وادِيا إلاّ و للّه ِِ فيهِ قَضاءٌ و قَدَرٌ . [٤]

١٦٥٣٠.عنه عليه السلام : الأمرُ بالطَّاعَةِ ، و النَّهيُ عنِ المَعصيَةِ ، و التَّمكينُ مِن فِعلِ الحَسَنَةِ و تَركِ المَعصيَةِ ، و المَعونَةُ علَى القُربَةِ إلَيهِ ، و الخِذلانُ لِمن عَصاهُ، و الوَعدُ و الوَعيدُ، و التَّرغيبُ و التَّرهيب، كُلُّ ذلكَ قَضاءُ اللّه ِ في أفعالِنا و قَدَرُهُ لأعمالِنا . [٥]

٣٢٣٠

آنچه در شمار تقدير است

١٦٥٢٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دارو جزو تقدير است و براى هر كس كه [خدا] بخواهد، به هر اندازه كه بخواهد، سودمند مى افتد.

١٦٥٢٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در پاسخ به اين سؤال كه : آيا دارويى كه با آن خوفرمود : نه، اينها خود جزو تقدير خدايند.

١٦٥٢٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ وقتى از ايشان سؤال شد: آيا دعا و تعويذى كه با آفرمود : آن، خود جزو تقدير خداست.

١٦٥٢٩.امام على عليه السلام ـ در پاسخ به مردى كه هنگام بازگشت از صفّين، پرسيدفرمود : از هيچ تپّه اى بالا نرفتيد و به هيچ درّه و سراشيبى اى قدم نگذاشتيد، مگر اين كه با قضا و قدر خداوند بود.

١٦٥٣٠.امام على عليه السلام : امر به فرمانبرى و نهى از نافرمانى و قدرت بر انجام كار نيك و ترك معصيت و كمك كردن بر نزديك شدن به خدا و يارى ندادن كسى كه نا فرمانيش كند و بيم و نويد و ترغيب و ترساندن، همگى قضا و قدر خدا، در زمينه افعال و اعمال ماست.

[١] كنز العمّال : ٢٨٠٨٢.[٢] كنز العمّال : ٦٣٣.[٣] قرب الإسناد : ٩٥/٣٢٠.[٤] الإرشاد : ١/٢٢٥.[٥] الاحتجاج : ١/٤٩٢/١٢١.