وَ الَّذِينَ يَنْقُضُونَ عَهْدَ اللّه ِ مِنْ بَعْدِ مِيثاقِهِ وَ يَقْطَعُونَ ما أمَرَ اللّه ُ بِهِ أنْ يُوصَلَ وَ يُفْسِدُونَ فِي الْأرْضِ أُولئِكَ لَهُمُ اللَّعْنَةُ وَ لَهُمْ سُوءُ الدَّارِ» . [٥]

(انظر) الرَّحم : باب ١٤٦٩.

١٣ ـ الساحرُ

فَلَمَّا جاءَ السَّحَرَةُ قالَ لَهُمْ مُوسَى ألْقُوا ما أنْتُمْ مُلْقُونَ * فَلَمَّا ألْقَوا قالَ مُوسَى ما جِئْتُمْ بِهِ السِّحْرُ إنَّ اللّه َ سَيُبْطِلُهُ إِنَّ اللّه َ لا يُصْلِحُ عَمَلَ المُفْسِدِينَ» . [٦]

١١ ـ اسرافكار

قرآن:

«از فرمان اسرافكاران (زياده روان) پيروى مكنيد. همانان كه در زمين فساد مى كنند و اصلاح نمى كنند».

حديث :

١٦٠٠٦.امام على عليه السلام : ضايع ساختن ره توشه و تباه كردن معاد، از جمله موارد فساد (اسرافكارى) است.

١٦٠٠٧.امام رضا عليه السلام : از جمله فساد (اسراف) است شكستن درهم و دينار [سالم براى مصرفى ديگر] و دور انداختن هسته ميوه.

١٢ ـ كسى كه پيوند خويشاوندى را ببُرد

«پس [اى منافقان!] آيا اميد بستيد كه چون [از خدا ]برگشتيد [يا سرپرست مردم شديد ]در [روى] زمين فساد كنيد و خويشاونديهاى خود را از هم بگسليد؟».

«و كسانى كه پيمان خدا را، پس از بستن آن، مى شكنند و آنچه را خدا به پيوستن آن فرمان داده است مى گسلند و در زمين فساد مى كنند، برايشان لعنت است و بد فرجامى آن سرا».

١٣ ـ جادوگر

«و چون جادوگران آمدند، موسى به آنان گفت: بيندازيد آنچه را مى اندازيد. پس، چون افكندند، موسى گفت: آنچه را شما به ميان آورديد جادوست. بزودى خدا آن را باطل خواهد كرد. همانا، خدا كار مفسدان را به سامان نمى آورد».

[١] الشعراء : ١٥١ ، ١٥٢.[٢] نهج البلاغة : الكتاب ٣١.[٣] كتاب من لا يحضره الفقيه : ٣/١٦٧/٣٦٢٥.[٤] محمّد : ٢٢.[٥] الرعد : ٢٥.[٦] يونس : ٨٠ ، ٨١.