١٦٧١١.عنه صلى الله عليه و آله : الغُرَباءُ في الدنيا أربَعةٌ : قرآنٌ في جَوفِ ظالِمٍ ، و مَسجِدٌ في نادي قَومٍ لا يُصَلّى فيهِ ، و مُصحَفٌ في بَيتٍ لا يُقرَأُ فيهِ ، و رَجُلٌ صالِحٌ مَع قَومِ سوءٍ . [١]

٣٢٥٧

القُرّاءُ الفَجَرَةُ

١٦٧١٢.رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : رُبَّ تالِ القرآنِ و القرآنُ يَلعَنُهُ . [٢]

١٦٧١٣.عنه صلى الله عليه و آله : أكثَرُ مُنافِقي اُمَّتي قُرّاؤها . [٣]

١٦٧١٤.عنه صلى الله عليه و آله : إنّ في جَهنَّمَ رَحاءً مِن حَديدٍ تُطحَنُ بها رُؤوسُ القُرّاءِ ، و العُلَماءِ المُجرمينَ . [٤]

١٦٧١٥.عنه صلى الله عليه و آله : مَن تَعَلَّمَ القرآنَ للدنيا و زينَتِها حَرَّمَ اللّه ُ علَيهِ الجَنّةَ . [٥]

١٦٧١٦.الإمامُ الباقرُ عليه السلام : مَن دَخَلَ على إمامٍ جائرٍ فَقَرَأَ علَيهِ القرآنَ يُريدُ بذلكَ عَرَضا مِن عَرَضِ الدنيا لُعِنَ القارئُ بِكُلِّ حَرفٍ عَشرَ لَعناتٍ ، و لُعِنَ المُستَمِعُ بكُلِّ حَرفٍ لَعنَةً . [٦]

٣٢٥٦

غربت قرآن

١٦٧١١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : غريبان دنيا چهارند: قرآنى كه در حافظه ستمگر است، مسجدى كه در محلّه اى باشد و مردم در آن نماز نخوانند، مصحفى كه در خانه اى باشد و خوانده نشود و مرد پرهيزگارى كه در ميان مردمانى بد به سر مى برد.

٣٢٥٧

قاريان نابكار

١٦٧١٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اى بسا قرآن خوانى كه قرآن لعنتش مى كند.

١٦٧١٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بيشتر منافقان امّت من، قاريان آن هستند.

١٦٧١٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : در دوزخ آسيابى آهنى است كه با آن سرهاى قاريان و علماى گنهكار آرد مى شود.

١٦٧١٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس قرآن را براى دنيا و زيور دنيا فرا گيرد، خداوند بهشت را بر او حرام گرداند.

١٦٧١٦.امام باقر عليه السلام : هر كس نزد پيشوايى ستمگر برود و به قصد رسيدن به مال و منالى از دنيا براى او قرآن بخواند، قارى در ازاى هر حرفى كه مى خواند ده لعنت مى شود و شنونده براى هر حرفى يك لعنت.

[١] كنز العمّال : ٢٨٤٥.[٢] بحار الأنوار : ٩٢/١٨٤/١٩.[٣] بحار الأنوار : ٩٢/١٨١/١٦.[٤] جامع الأخبار:١٣٠/٢٥٤.[٥] بحار الأنوار : ٧٧/١٠٠/١.[٦] الاختصاص : ٢٦٢.