١٧٠٥٧.الإمامُ الصّادقُ عليه السلام ـ في قولِهِ تعالى : «إلاّ مَن أتَى اللّه َ بِ: القَلبُ السَّليمُ الذي يَلقَى رَبَّهُ ، و ليسَ فيهِ أحَدٌ سِواهُ ، و كُلُّ قَلبٍ فيهِ شِركٌ أو شَكٌّ فهُو ساقِطٌ . [٦]

١٧٠٥٨.عنه عليه السلام ـ أيضا ـ: هُو القَلبُ الذي سَلِمَ مِن حُبِّ الدنيا . [٧]

١٧٠٥٩.عنه عليه السلام : صاحِبُ النِّيّةِ الصادِقَةِ صاحِبُ القَلبِ السَّليمِ ، لأنَّ سلامَةَ القَلبِ مِن هَواجِسِ المحذوراتِ ، بتخليصِ النِّيّة للّه ِِ في الاُمورِ كُلِّها ، قالَ اللّه ُ عزَّ و جلَّ : «يَومَ لا يَنْفَعُ مالٌ و لا بَنُونَ * إلاّ مَن أتَى اللّه َ بِقَلبٍ سَليمٍ» . [٨]

١٧٠٥٢.امام على عليه السلام : از دل سالم، جز معنا [و رفتار ]راست و درست سر نمى زند.

١٧٠٥٣.امام على عليه السلام : دلت براى تو سالم نخواهد شد، مگر آن گاه كه براى مؤمنان همان پسندى كه براى خود مى پسندى.

١٧٠٥٤.امام على عليه السلام : هر گاه خداوند بنده اى را دوست داشته باشد، دلى سالم و خُلقى نيك و درست روزيش فرمايد.

١٧٠٥٥.امام حسن عليه السلام : سالمترين دلها، دلى است كه از شبهات پاك باشد.

١٧٠٥٦.امام باقر عليه السلام : هيچ دانشى چون سلامت جويى نيست و هيچ سلامتى چون سلامت دل نيست.

١٧٠٥٧.امام صادق عليه السلام ـ درباره آيه: «مگر كسى كه دلى سالم به سوى خدا بيافرمود : دل سالم، دلى است كه پروردگارش را ديدار كند در حالى كه احدى جز او در خود نداشته باشد و هر دلى كه در آن شرك يا شك باشد، منحطّ است.

١٧٠٥٨.امام صادق عليه السلام ـ درباره همين آيه ـفرمود : قلب سالم، قلبى است كه از دنيا دوستى سالم باشد.

١٧٠٥٩.امام صادق عليه السلام : كسى كه صداقت نيّت داشته باشد، قلب سليم دارد؛ زيرا پاك و سالم بودن دل از خطورات نفسانى، نيّت را در همه كارها براى خدا خالص مى گرداند. خداوند متعال مى فرمايد: «روزى كه مال و فرزندان سودى نمى دهند، مگر كسى كه دلى سالم به سوى خدا بياورد».

[١] غرر الحكم : ١٠٨٧٤.[٢] بحار الأنوار : ٧٨/٨/٦٤.[٣] غرر الحكم : ٤١١٢.[٤] تحف العقول : ٢٣٥.[٥] بحار الأنوار: ٧٨/١٦٤/١.[٦] الكافي : ٢/١٦/٥.[٧] مجمع البيان : ٧/٣٠٥ .[٨] بحار الأنوار : ٧٠/٢١٠/٣٢ .